ຕອນທີ 1
ບົວສະບາ ເບີກແຍ້ມ ໜ້າເບັ່ງບານໃສ
ກັບຫົວອົກຄວາມພູມໃຈ ຕໍ່ສິ່ງຕົນທຳໄດ້
ຄວາມສຸກໃຈເຕັມໃບໜ້າ ໃນອຸລາປຶ້ມປ່ຽມ
ເປັນທຳນຽມຜູ້ເກັ່ງກ້າ ກັບຄວາມຮູ້ທີ່ເດັ່ນດີ
ນັກຮຽນຢູ່ໃນຫ້ອງນີ້ ມາຈາກທົ່ວແຂວງສະຫວັນ ( ນະເຂດ )
ມາປະຊັນບົດຮຽນ ທີ່ຕົນໄດ້ຫວນຮູ້
ຫຼັງຈາກຄູອາຈານໄດ້ ສິດສອນມາຈົນວ່າເກັ່ງ
ການສອບເສັງດັ່ງກ່າວນີ້ ສັກສີນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ
ມັນແມ່ນ ການທ້າທາຍເອກອ້າງ ນັກຮຽນເກັ່ງຂອງໂຮງຮຽນ
ຜູ້ພາກພຽນສຶກສາ ພັດທະນາຄວາມຮູ້
ກຽດຂອງຄູຜູ້ສອນຊີ້ ວິລະກຳທີ່ຂຶ້ນຊື່
ນັ້ນຄືຄວາມເອກອ້າງ ທຸກຄົນນັ້ນໄຝ່ຫາ
ພິທີກອນວ່າເວົ້າ ປະກາດອ່ານຜົນເສັງ
ນັກຮຽນເກັ່ງລະດັບຮຽນ ມັດທະຍົມຕອນຕົ້ນ
ຜົນຄະແນນນຳໜ້າ ບົວສະບາ ອັນດັບໜຶ່ງ
ສຽງຍິນດີຊາບຊຶ້ງ ຊື່ນຊົມດ້ວຍໃຫ້ແກ່ເຂົາ
ອັນດັບສອງເຮົາຈະຮູ້ ຊື່ວ່າ ມາລາໃຈ
ສຽງຕົບມືດັງຫວັ່ນໄຫວ ຈາກໝູ່ນາງຮຽງໃກ້
ສອນນາລີ ເສັງໄດ້ ອັນດັບສາມ ຊົມເຊີຍແດ່
ທຸກແລລໍ່າໜ້າ ອາລົມຍິ້ມແກ່ນາງ
ທັງສາມຄ່ອຍຍ່າງກ້າວ ຂຶ້ນສູ່ເວທີ
ບົວສະບາ ສອນນາລີ ຊື່ນຊົມຍິນດີແທ້
ແຕ່ແລດູສີໜ້າ ອັນດັບສອງ ຄົນນີ້ນໍ່
ນາງບໍ່ຄ່ອຍເບີກແຍ້ມ ສີໜ້າບໍ່ມ່ວນໃຈ
ດ້ວຍເຫດຜົນໃດນັ້ນ ໃຜບໍ່ຫ່ອນຫວນຈັກ
ໝູ່ຄູ່ນາງທາຍທັກ " ຍິ້ມແດ່ແມຈັກໜ້ອຍ "
ກໍ່ປ່ອຍພຽງສາຍຕານິ້ງ ຫຼິງພວກເຂົາພໍຮູ້ທ່າ
ເປັນຫຍັງຫວະນາງບໍ່ຍິ້ມ ອາລົມຊ້ອຍແຕ່ຢ່າງໃດ
ຫຼືວ່າ ນາງຄຽດຍ້ອນບໍ່ໄດ້ ອັນດັບໜຶ່ງ ໃນການເສັງ ບໍ່ນໍ
ຈຶ່ງເນັ່ງແນສາຍຕາ ເບິ່ງຊາຍຢູ່ຄຽງຂ້າງ
ດູທ່າທາງນາງແລ້ວ ບໍ່ພໍໃຈສິ່ງໃດໜຶ່ງ
ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງບຶ້ງ ສີໜ້າບໍ່ແຈ່ມໃສ
ບົວສະບາ ຈິ່ງໄດ້ ເວົ້າຕໍ່ ມາລາໃຈ
" ເຈົ້າກໍ່ຄວນສົດໃສ ຊື່ນໃຈແດ່ແມນີ້
ໄດ້ທີ່ສອງເປັນຮອງຂ້ອຍ ມັນສົມຄວນແລ້ວນີ້ນ່າ
ຫຼືວ່າຄຽດໃຫ້ຂ້ອຍ ລົບກວນເຈົ້າເມື່ອເສັງ "
ສາຍຕານາງເນັ່ງໜ້າ ແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ
ນາງບໍ່ຈາຄຳໃດ ນອກຈາກນາງແນມນິ້ງ
ນາງລໍ່າຫຼິງດູໜ້າ ຄົນວາຈາຂີ້ອວດອົ່ງ
ເຈົ້າຈົ່ງຍິ້ມເຖີດມື້ນີ້ ເພາະຕົວຂ້ອຍຜ່າຍໄຊ
ເຈົ້າກ່າວເຍີ້ຍຂ້ອຍໄດ້ ຢ່າງຊ້ອຍຊື່ນອາລົມໃສ
ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ຂ້ອຍເສຍໃຈ ທີ່ເຈົ້າກວນໃນວັນນັ້ນ
ມັນເປັນຄຳທຳນອງຖ້ອຍ ຫຍາມເຮົາເຈັ້າຮູ້ບໍ່
ເຈົ້າກໍ່ໜ້າຮັບຮູ້ ຢູ່ໃນຫ້ອງສອບເສັງ
ນັກຮຽນເກັ່ງນັ້ນຕ້ອງ ສອບຜ່ານດ້ວຍຕົນເອງ
ຕ້ອງເກັ່ງຈິງຈິ່ງປະລອງ ແຂ່ງຂັນຄວາມຮູ້
ເຈົ້າກ່າວດູແຄນຂ້ອຍ ວາຈາອອກມາວ່າ
" ຖ້າຂໍ້ໃດເຈົ້າບໍ່ໄດ້ ໃຫ້ຕົວຂ້ອຍຊ່ວຍເດີ "
ຂໍ້ສະເໜີຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍກໍ່ດີໃຈ
ແຕ່ວ່າໃນສັກສີ ທີ່ແຂ່ງຂັນກັນນີ້
ຂ້ອຍບໍ່ຍິນດີດ້ວຍ ການຫາເອົາຄວາມຮູ້ໝູ່
ມາຕື່ມຊູຊ່ວຍເຂົ້າ ໃຫ້ຕົນໄດ້ເດັ່ນດີ
ຖ້າຫາກຂ້ອຍບໍ່ເກັ່ງນີ້ ຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ມາເສັງ
ຂ້ອຍເກັ່ງພໍຈະເອົາຕົວ ເພື່ອຄະແນນດີໄດ້
ສຳລັບໃນວັນນີ້ ເປັນຮອງຍອມຮັບວ່າ
ເຈົ້າຮູ້ຫຼາຍກວ່າຂ້ອຍ ຄະແນນເຈົ້າຈຶ່ງລື່ນເຮົາ
ພິທີກອນວ່າເວົ້າ " ເຊີນຮອງທ່ານສຶກສາແຂວງ
ຂຶ້ນສະແດງຄວາມຍິນດີ ແລະມອບຂອງຂວັນໃຫ້ "
ມາລາໃຈ ປະນອມນີ້ວ ໄຂອາລົມຍິ້ມໜ້ອຍໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງຮັບດອກໄມ້ ຂອງຂວັນພ້ອມເຂົ້າໃສ່ມື
ບົວສະບາ ຢື້ດອກໄມ້ ຢູ່ໃນຊໍ່ ມາລາໃຈ
ດອກທີ່ພວມໄຂໂສມ ກີບລະອາບານແຍ້ມ
ສາຍຕາເຂົາແນມນິ້ງ ດວງມາລາທີ່ງາມກວ່າ
ຮູ້ສຶກວ່າດອກນັ້ນ ມັນງາມລ້ຳກວ່າໝູ່ໃດ
ເຂົາຄ່ອຍນ້າວດອກໄມ້ ດຶງຄ່ອຍໆເຂົ້າມາດົມ
ສາຍຕາຊົມ ມາລາໃຈ ຢ່າງຊື່ນໃນນາງຍິ້ມ
ສອງຮິມສົບຂອງນາງແຍ້ມ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ມາລັກດົມດອກໄມ້ຂ້ອຍ ໃຫ້ມັນຊ້ຳເຮັດຫຍັງ ? "
ບົວສະບາ ຟັງແລ້ວ ກໍ່ຕອບຢ່າງໃຈເຢັນ
" ກໍ່ຂ້ອຍເຫັນມັນງາມ ກໍ່ຈຶ່ງລອງດົມນີ້
ກິ່ນຫອມດີໃດເຈົ້າ ເຮົາພໍໃຈ ດົມອີກແດ່ "
ມາລາໃຈ ແນມເບິ່ງໜ້າ ສາຍຕານິ້ງເວົ້າໃສ່ເຂົາ
" ເຈົ້າກໍ່ມີດອກໄມ້ ຫອບຢູ່ເຕັມມື
ຍັງດື້ມາຫາຫອມ ຊໍ່ດວງມາລາຂ້ອຍ "
ນາງຄ່ອຍຍໍມາລາຂຶ້ນ ມາດົມແລ້ວກໍ່ຍ່າງ
ລົງເວທີ່ຢ່າງຊື່ນເນື້ອ ມະໂນແຍ້ມແຈ່ມໃນ
ບົວສະບາ ຍື່ນດອກໄມ້ ໃຫ້ແກ່ ສຸມາລີ
" ອັນນີ້ເປັນຂອງຂວັນ ຂ້ອຍແບ່ງປັນກັບເຈົ້າ "
ບົວສະບາ ຈາເວົ້າ ສາຍຕາຫວານທັງຍິ້ມໃສ່
ມາລາໃຈ ນັ່ງນິ້ງ ສາຍຕາຈ້ອງເຍິ່ງເຂົາ
ສຸມາລີ ວ່າເວົ້າ ຕໍ່ວ່າ ບົວສະບາ
" ໃຫ້ຂ້ອຍສາຫໍ່ຂອງຂວັນ ສ່ວນເຈົ້າເອົາມາລານີ້ "
" ຂ້ອຍມີສິດປັນໃຫ້ ຂອງເຮົາໃດເຈົ້າຮຼ້ບໍ່ ? "
" ເຈົ້າກໍ່ເອົາດອກໄມ້ນີ້ ຂອງຂວັນນັ້ນໃຫ້ຂ້ອຍສາ "
ສຸມາລີ ສະແດງໜ້າ ອ້ອນທ່າ ບົວສະບາ
" ເຈົ້າເອົາໄປໝົດສາ ຂ້ອຍບໍ່ເອົາຫຍັງແລ້ວ "
ພ້ອມສົ່ງແວວຕາສົ້ມ ແກມຫວານວາດໃສ່
" ເອົາດອກໄມ້ນີ້ກໍ່ໄດ້ " ແລ້ວໄຂຍິ້ມໃສ່ເຂົາ
ນາງຮັບເອົາດອກໄມ້ ທັງຊໍ່ຂຶ້ນມາດົມ
ນາງສູບລົມເຂົ້າໃນດັງ ແລ້ວຄ່ອຍຫຼັບຕານິ້ງ
ບົວສະບາ ຫຼິງດູໜ້າ ແນມນາງຢ່າງຈົດຈໍ່
ເຂົາບໍ່ຈາກ່າວເວົ້າ ພຽງໄຂຍິ້ມແລ້ວນັ່ງລົງ
ສຸມາລີ ປົງດອກໄມ້ ລົງໃສ່ໃນຕັກ
ບົວສະບາ ສັກສາຍຕາ ເບິ່ງແນມດູນິ້ງ
ສຸມາລີ ແນມເຫັນແລ້ວ ເຂີນໃຈວາດໃດໜຶ່ງ
ນາງຈຶ່ງຈາກ່າວເວົ້າ ທັງມືຍູ້ບ່າເຂົາ
" ເຈົ້າກໍ່ຢ່າເບິ່ງຂ້ອຍ ແປກກວ່າທຳມະດາ ຫຼາຍແມ "
" ຂ້ອຍກໍ່ຊົມມາລາ ທີ່ເຈົ້າພວມປົງໄວ້ "
" ແຕ່ວ່າໃຈຂອງເຈົ້າ ມັນເກີນເລີຍ ໃດຂ້ອຍວ່າ
ສາຍຕາເຈົ້າມັນບອກຂ້ອຍ ວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນເບິ່ງຫຍັງ "
" ເຈົ້າກ່າວເວົ້າຈັ່ງຊີ້ ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ
ຂ້ອຍພໍໃຈຊົມມາລາ ບໍ່ຫ່ອນມີຫຍັງນິ້ "
ພ້ອມທັງມີຮອຍຍິ້ມ ສາຍຕາຢອກຕໍ່
" ຂ້ອຍກໍ່ເບິ່ງເທົ່ານີ້ ຕົວເຈົ້າຢ່າຄິດຫຼາຍ "
" ກໍ່ສາຍຕາຂອງເຈົ້າ ມັນບໍ່ທຳມະດາ
ເຈົ້າແນມຫາຫຍັງບຸ ຈິ່ງເຫຼົ່າແນມສັນນີ້ "
ນາງສະແດງສີໜ້າ ຫຼັບຕາຊັງທັງຍິ້ມໃສ່
" ຊ່າງກ່າວຫາຂ້ອຍໄດ້ ຕົວຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ນຳ "
ບົວສະບາ ກ່າວຢ້ຳ ຕອບຢ່າງຈິງໃຈ
ພ້ອມທັງໄຂສຽງຫົວ ຊື່ນໃຈນິດໜ້ອຍ
ສຸມາລີ ຄອຍຈ້ອງ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ຈັ່ງແມ່ນຊາດໜ້າເຫຼື້ອມ ແນມໄດ້ຢ່າງບໍ່ອາຍ "
" ເຈົ້າມາກ່າວໃສ່ຮ້າຍ ສະແດງວ່າເຮົາຜິດ
ເອົາແຕ່ໃຈຈະຄິດ ວ່າຂ້ອຍແນມຫຍັງຫັ້ນ "
" ກໍ່ມັນເປັນຄວາມຈິງນີ້ ຊິມາຈາບໍ່ຮູ້ຮ່ອມ "
" ຖ້າຂ້ອຍຍອມຮັບແລ້ວ ຕົວເຈົ້າຊິເຮັດຫຍັງ ? "
ສຸມາລີ ນັ່ງນິ້ງ ບໍ່ເວົ້າຕໍ່ຄຳໃດ
ບົວສະບາ ບໍ່ພໍໃຈ ເມື່ອນາງບໍ່ຈາເວົ້າ
" ເຈົ້າບອກເຮົາມາແມ້ ເຮົາແນມຫຍັງເຈົ້າຄິດວ່າ ? "
ສຸມາລີ ແນມເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວນາງນັ້ນກໍ່ເລົ່າຫົວ
ເຂົາຄ່ອຍຄວາມືຢື້ ໄປຈັບຊໍ່ມາລາ
ແລ້ວກົ້ມລົງມາຫອມ ຢ່າງຊື່ນໃນໃຈຊ້ອຍ
" ເຈົ້າກໍ່ເຫັນໃຈຂ້ອຍ ທຳຫຍັງອາຍຄົນແນ່
ເບິ່ງແມໝູ່ອ້ອມຂ້າງ ເຂົາແນມຈ້ອງເບິ່ງພວກເຮົາ "
" ກໍ່ສາງຕາມພວກເຂົາຖ້ອນ ໃຫ້ເຂົາເບິ່ງຊິເປັນຫຍັງ "
" ຈັ່ງແມ່ນເປັນຕາຊັງ ເຫັນແກ່ຕົວແທ້ນໍເຈົ້າ
ເຈົ້າຫອມເຮົາໃດນີ້ ຄົນທັງຫຼາຍເຂົາຄິດວ່າ
ກົ້ມມາດົມຢູ່ມໍ່ຂ້ອຍ ພວກເຂົານັ້ນເບິ່ງແປກຕາ "
ບົວສະບາ ຟັງນາງເວົ້າ ມັນກໍ່ແມ່ນຄວາມນາງ
ນີ້ຢູ່ໃນກາງຄົນ ຊ່າງລ່ວງເກີນນາງແທ້
ໝູ່ທັງຫຼາຍກໍ່ແລຈ້ອງ ບົວສະບາ ສີໜ້າລ່າ
ສຸມາລີ ຍໍດອກໄມ້ ມາດົມຫຼິ້ນອີກໜຶ່ງທີ
" ຂ້ອຍວ່າດອກໄມ້ນີ້ ຫອມຫ່ວນກິນໃຈ ຈິງໜໍ
ມອບໃຫ້ເຮົາເລີຍໃດ ຊິໃສ່ໃນໂຖໄວ້ "
" ຜູ້ຍິງກັບມາລາໄມ້ ຂອງທຽມກັນຮູ້ແລ້ວນ່າ "
" ເຫັນຄ່າຂ້ອຍເທົ່າດອກໄມ້ ມາລາແຍ້ມຊໍ່ດຽວ ນີ້ຫວະ ? "
ບົວສະບາ ຫຼຽວດູໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຂ້ອຍທຽບມັນມີສີສັນ ທີ່ງົດງາມຄືເຈົ້າ
ພໍເມື່ອເຮົາຫອມແລ້ວ ຕຶງໃຈບໍ່ຮູ້ເບື່ອ "
" ຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອດອກປາກເຈົ້າ ມີພຽງເວົ້າໃຫ້ລຸ່ມຫຼົງ "
ບົວສະບາ ສົ່ງຍິ້ມ ພ້ອມຍື່ນຫໍ່ຂອງຂວັນ
ສຸມາລີ ພລັນຈັບ ຮັບເອົາມາໄວ້
ແລ້ວຄ່ອຍໄຂທາງຂ້າງ ເງິນລາງວັນຢູ່ໃນຫໍ່
" ຂ້ອນບໍ່ເອົາດອກນີ້ ໃຫ້ຕົວເຈົ້າມ້ຽນເອງ "
ຫຼັງຈາກ ນັກຮຽນເກັ່ງທັງໝົດໄດ້ ຮັບມອບຂອງຂວັນ
ຈາກນັ້ນມີຄຳຖາມ ເພື່ອທຸກຄົນລອງຄວາມຮູ້
ສຽງຈາກຄູຖາມຂຶ້ນ " ຈຳນວນໃດນ້ອຍກວ່າສີ່
ແຕ່ວ່າຄ່າທີ່ວ່ານີ້ ມັນນັ້ນໃຫຍ່ກວ່າສາມ ? "
ຫຼັງຈາກຟັງຄຳຖາມແລ້ວ ຫຼາຍກຸ່ມສົນທະນາ
" ມີໃຜຮູ້ບໍ່ລະ ວ່າເລກຫຍັງກັນນີ້ ? "
ຜູ້ໜຶ່ງຍໍມືຊີ້ " ຮຽນອາຈານ ນ້ອງຕອບວ່າ
ເລກມີຄ່າລະຫວ່າງນີ້ ຈຳນວນນັ້ນແມ່ນປີ ( p ) "
" ສະແດງຄວາມຍິນດີດ້ວຍ ນ້ອງຊື່ວ່າແນວໃດ ? "
" ເພັດສຸວັນ ພະໄຊສິນ ຊື່ແລະນາມສະກຸນນ້ອງ "
" ກຳລັງຮຽນຢູ່ຫ້ອງ ໂຮງຮຽນໃດນໍ່ ? "
" ຮຽນຢູ່ຊັ້ນມໍສາມ ໂນນສະຫວ່າງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ ໂຮງຮຽນນ້ອງເຂົ້າຮໍ່າຮຽນ " ~ ~ ~ ~ ~ ~
" ຕອບລ່ຽນໄຫຼດີນີ້ ເຊີນມາຮັບຂອງຂວັນ "
ໝູ່ພາກັນຕົບມື ຊື່ນຊົມຍິນດີດ້ວຍ
ອາຈານທວາຍຄຳຖາມເພີ້ມ ໄປຫາວິຊາໃໝ່
" ຜົນບວກສາມມູມໃນ ຂອງຮູບສາມແຈເຫຼົ່ານີ້ ໃຜຮູ້ວ່າເທົ່າໃດ ?
ກະລຸນາຕອບໄດ້ " ອາຈານຍ່າງໄປຫາ
" ເທົ່າກັນ ຮ້ອຍແປດສິບອົງສາ ( 180ໍ ) " ແລ້ວນາງກໍ່ໄຂຍິ້ມ
ອາຈານວາຈາຊິ້ມ " ເຫັນດີກັບນາງບໍ່ ? "
ແລ້ວອາຈານກໍ່ຍິ້ມ " ຍິນດີດ້ວຍເກັ່ງຫຼາຍ
ກະລຸນາບອກອ້າຍ ນ້ອງຊື່ຈັງໃດລະ ? "
" ນ້ອງຊື່ ທິດາພອນ ຢູ່ມັດທະຍົມຈອມແກ້ວ "
" ຍັງຫຼາຍແນວຂອງຂວັນນີ້ ມີໃຜຢາກຕອບຕໍ່
ພືດບໍ່ມີດອກນັ້ນ ໃຜຮູ້ຈົ່ງຕອບໄວ ?' "
" ຫົວຊຽງໄຄ ຜັກແປ້ນ ໝາກເດື່ອ ເຄືອຫູເສືອ "
" ກໍ່ຕອບເກືອ ແປ້ງນົວ ປາແດກ ຫອມ ກະປິພ້ອມ
ແລ້ວພາກັນໄປອ້ອມ ນັ່ງເປັນວົງກິນແຄມປ່າ ພຸ້ນໄປ໋
ຕອບມາໄວໃຜທີ່ຮູ້ ເອົ໋ານາງນ້ອຍຕອບເບິ່ງດູ "
" ຮຽນອ້າຍຄູຕາມນ້ອງຮູ້ ແລະໄດ້ຮໍ່າຮຽນມາ
ມີ ເຊື້ອລາ ໄຄ ເທົາ " " ເກັ່ງຈິງຄົນນີ້
ເຫດຜົນເດມີບໍນ້ອງ ອະທິບາຍໄດ້ບໍ່ ? "
" ມັນແຜ່ເຊື້ອດ້ວຍ ສະປໍ ແບ່ງຈຸລັງສືບສ້າງ ເປັນເຊື້ອແຜ່ຂະຫຍາຍ "
" ເກັ່ງຫຼາຍນ້ອງຄົນນີ້ ໃຫ້ຕື່ມອີກຂອງຂວັນ
ກຸ່ມນັ້ນເອົາບໍເກືອ ໝາກເດື່ອຂາວແຄມນ້ຳ "
ພໍເມື່ອອາຈານຢ້ຳ ສຽງໂຮດັງສະນັ່ນ
ເຮັດໃຫ້ທົ່ວຫ້ອງນັ້ນ ມີຮອຍຍິ້ມທົ່ວໆໄປ
" ບາດນີ້ຂ້ອຍຊິໄດ້ ເອົາອັນໃໝ່ມາຖາມ
ຕ້ອງເຮັດຕາມກະຕິກາ ທີ່ວາງເອົາໄວ້
ໃຜຕ້ອງການຈະຫຼິ້ນ ສະເໜີຕົວຂຶ້ນມາກ່ອນ
ມີຫ້າບ່ອນເທົ່ານັ້ນ ເວລາໜ້ອຍຮີບໆກັນ
ຕາມກະຕິການັ້ນ ໃຜຕອບກ່ອນຈະຊະນະ
ເອົາລະຟັງຄຳຖາມ ຕອບໄດ້ພຽງຄົນຄັ້ງ
ເອົາເລກສິບສອງຕັ້ງ ເອົາເລກຫຍັງມາບວກໃສ່
ເພື່ອໃຫ້ຄຳຕອບນັ້ນ ຫານເຈັດແລ້ວໃຫ້ອອກສາມ ? ' "
" ຈຳນວນນັ້ນແມ່ນເກົ້າ ມາບວກໃສ່ສິບສອງ
ກໍ່ຕ້ອງເປັນຊາວເອັດ ເມື່ອລວມກັນເຂົ້າ
ເຮົາເອົາມາຫານໃຫ້ ກັບເຈັດຈິ່ງຮູ້ວ່າ
ຄ່າຄຳຕອບທີ່ຖືກແທ້ ຈຳນວນນັ້ນແມ່ນສາມ "
ອາຈານຫົວຍ້າມໆ ຍິ້ມຢ່າງອາລົມດີ
" ບາດນີ້ຂໍ້ທີສອງ ທຸກຄົນຈົ່ງຟັງໄວ້
' ຈຳນວນໃດຫານຫ້າ ຜົນອອກມາກຳລັງສີ່
ແລ້ວເອົາຜົນອອກນີ້ ຄູນຫ້າອອກສີ່ຊາວ ? ' "
ພໍອາຈານກ່າວແລ້ວ ພວກເຂົາກໍ່ສົນທະນາ
" ຄືວ່າຈຳນວນສິບ ແລ້ວມາຫານຫ້າ
ໄດ້ອອກມາເປັນຕົວຕັ້ງ ຄືສອງກໍ່າລັງສີ່
ສິບຫົກຄູນໃຫ້ຫ້ານີ້ ແປດສິບນັ້ນຖືກແນ່ນອນ "
ອາຈານຈິ່ງກ່າວຢ້ອນ ຕັ້ງຕື່ມຄຳຖາມ
" ' ດອກບົວງາມໃນໜອງ ໝູ່ຫົງລົງຫຼິ້ນ
ຖ້າພວກມັນຍິນດີດ້ວຍ ສອງໂຕຊົມດອກໜຶ່ງ
ເຮົາຈຶ່ງເຫັນບົວຢູ່ນ້ຳ ບານຄ້າງແຕ່ດອກດຽວ
ບາດວ່າຫົງຂາດຄູ່ກ້ຽວ ລອຍດ່ຽວຊົມບົວ
ຫົງໜຶ່ງຕົວໃນສະ ຂາດດອກບົວຊົມຫຼິ້ນ '
ໃຜໄດ້ຍິນຄຳຖາມແລ້ວ ສະເລີຍຄຳອອກມາເບິ່ງ
' ຢູ່ເທິງໜອງນ້ຳແຫ່ງນັ້ນ ມີດອກບົວຢູ່ນ້ຳ ແລະຫົງນັ້ນແມ່ນເທົ່າໃດ ? ' "
" ພວກນ້ອງຂໍໄລ່ໃສ່ເຈ້ຍ ໄດ້ບໍ່ອາຈານ ? "
ສຽງອຸທານຈາຂໍ ຈາກພວກເຂົາທັງຫ້າ
" ໃຫ້ເວລາຊຸມເຈົ້າ ສາມນາທີພໍບໍ່
ຖ້າພວກນີ້ບໍ່ໄດ້ ໃຜຮູ້ໃຫ້ຕອບມາ "
ບົວສະບາ ບໍ່ຊ້າ ບວກລົບຄູນຫານ
ຍິ້ມຫວານກັບ ສຸມາລີ " ເຈົ້າຕອບແມຄຳຖາມນີ້ "
" ເຈົ້າໄລ່ດີແລ້ວບໍຫັ້ນ ໝັ້ນໃຈບໍວ່າຖືກແນ່ "
" ກໍ່ເບິ່ງເອົາຂ້ອຍແກ້ ຖ້າຕົວເຈົ້າບໍ່ໝັ້ນໃຈ "
" ຕອນນີ້ເວລາໄດ້ ເກີນກວ່າສາມນາທີ
ຫ້າຄົນນີ້ໝົດສິດ ລຸ່ມເວທີຕອບມາໄດ້ "
ສຸມາລີ ໄຂຍິ້ມ " ຮຽນອາຈານ ນ້ອງຕອບວ່າ
ຫົງສີ່ໂຕຢູ່ໜ້ານ້ຳ ດອກບົວນັ້ນແມ່ນສາມ "
" ຄົນກໍ່ງາມມີຄວາມຮູ້ ຄິດໄລ່ເກັ່ງສະໝອງໄວ "
ອາຈານໄຂຄຳຍໍ ແລ້ວຍ່າງເດີນມາໃກ້
" ຊື່ແນວໃດລອງເວົ້າ ຮຽນຢູ່ໃສບອກໝູ່ແນ່
ອະທິບາຍແບບແກ້ໃຫ້ ພວກເຂົານັ້ນແດ່ເດີ "
ສຸມາລີ ເຂີນເກີ້ ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ເວທີ
ບົວສະບາ ອາລົມດີ ຍິ້ມໃສ່ນາງຈົນເຫັນແຂ້ວ
" ນ້ອງຢູ່ ມັດທະຍົມຈອມແກ້ວ ປີສາມຫ້ອງສາມສີ່
ສຸມາລີ ແມ່ນຊື່ຂ້ອຍ " ແລ້ວຂຽນແກ້ໄລ່ເລກໄປ
" ມາຮັບເອົາຂອງຂວັນໄວ້ ໃຫ້ເປັນສິ່ງກຳລັງໃຈ "
ໃບໜ້ານາງສົດໃສ ຍົກມືປະນອມໄຫວ້
ແລ້ວຮັບເອົາຂອງຂວັນໄວ້ ລົງເວທີຢ່າງຄ່ອຍໆ
ນາງປ່ອຍຍິ້ມທີ່ອ່ອນຊ້ອຍ ມີໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ
ສຽງຜູ້ບ່າວສົນໆເວົ້າ ອ້ອນອິ່ນທັງສາຍຕາ
ນາງມາເຖິງ ບົວສະບາ ກໍ່ນັ່ງລົງຄຽງຂ້າງ
ນາງວາງຂອງຂວັນໃຫ້ ບົວສະບາ ກໍ່ຮັບຕໍ່
" ຂ້ອຍບໍ່ເອົາຄວາມຮູ້ເຈົ້າ " ນາງເວົ້າໃສ່ເຂົາ ~~~~
" ອັນນີ້ຂອງຂວັນເຈົ້າ ຂຶ້ນແກ້ຢູ່ເວທີ "
" ຂ້ອຍບໍ່ຍິນດີນຳ ເພາະເຈົ້າເປັນຄົນແກ້ "
ບົວສະບາ ແລດູໜ້າ ສົບຕານາງທັງຍິ້ມຕໍ່
" ເຈົ້າບໍ່ເອົາແທ້ບໍ່ນີ້ " ສາຍຕາເຍີ້ຍໃສ່ນາງ
ສຸມາລີ ປິ່ນຂ້າງ ຫັນຫຼັງໃສ່ ບົວສະບາ
ທຳທ່າທາງເສີຍໆ ດັ່ງບໍ່ຍິນເຂົາເວົ້າ
ບົວສະບາ ເອົາມືຍູ້ ຊູນແຂນນາງຄ່ອຍໆ
" ຕົວເຈົ້າຄຽດໃຫ້ຂ້ອຍ ເຫດຜົນນັ້ນແມ່ນຫຍັງ ?
ຂ້ອຍກໍ່ຫວັງຢາກໃຫ້ເຈົ້າ ເປັນຄົນເກັ່ງໃນສາຍຕາ
ຂອງຄູບາອາຈານ ໝູ່ນັກຮຽນໄດ້ເຫັນຮູ້ "
ນາງຫັນມາດູໜ້າ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ກໍ່ມີຄົນວ່າໃຫ້ຂ້ອຍ ເອົາຄວາມຮູ້ຜູ້ອື່ນໂຊວ "
" ແມ່ນໃຜໂຄສະນາເຈົ້າ ເວົ້າວ່າໃຫ້ເສຍຫາຍ "
ນາງສົ່ງສາຍຕາແນມ ໃສ່ຜູ້ຍິງຢູ່ທາງໜ້າ
" ມາລາໃຈ ຄົນນັ້ນ ນາງຫຍາມເຮົາເຈົ້າຮູ້ບໍ່ "
" ເຈົ້າກໍ່ເຮັດບໍ່ເດືອດຮ້ອນ ກໍ່ໝົດເລື້ອງແລ້ວນີ້ໜາ "
" ກໍ່ນາງວ່າໃຫ້ຂ້ອຍ ເຈົ້າກໍ່ເກັ່ງຄືກັນເນາະ '
ແລ້ວສົ່ງສຽງຫົວເລາະ ເມື່ອຂ້ອຍການກິນີ້
ພ້ອມທັງມີສາຍຕາເຍີ້ຍ ແນມເຮົາແລ້ວເວົ້າໃສ່
' ມີຜູ້ບ່າວແກ້ໃຫ້ນີ້ ສຳພໍແລ້ວຈຶ່ງເກັ່ງໜໍ ' "
ບົວສະບາ ບໍ່ເວົ້າ ພຽງຍິ້ມໃສ່ຫວານໆ
ນາງຮູ້ສຶກລຳຄານ ຢູ່ໃນຮອຍຍິ້ມ
ນາງຄ່ອຍວາຈາຊິ້ມ " ລະວັງຕົວໄວ້ກ່ອນ
ບາດເລີກນີ້ຂ້ອຍຊິຢ້ອນ ໄປເວົ້າໃສ່ຄືນ "
ນາງກ່າວຢືນຢັນສູ້ ບໍ່ຍອມອ່ອນຕໍ່ຄົນໃດ
" ເກັບໃສ່ໃຈໄປຄິດ ໃຫ້ເໝື່ອຍຫົວເຮັດຫຍັງນີ້
ເຈົ້າກໍ່ຍັງມີຂ້ອຍ ທີ່ຍັງຄອຍເອົາໃຈໃສ່
ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເຮັດໄດ້ ກໍ່ເໝືອນເຈົ້າຫັ້ນລະໜາ "
" ແຕ່ນາງວ່າໃຫ້ຂ້ອຍ ມັນຫຍາມມິ່ນນ້ຳໃຈກັນ ນີ້ນາ "
" ກໍ່ຊ່າງຕາມມັນເທາະ ຢ່າຄຽດເລີຍພຽງນີ້
ຄັນເຈົ້າມີຮອຍຍິ້ມ ຈະໝົດໄປເລື່ອງຄຽດງ່າຍ
ທ່າທາງອາຍຢູ່ໄດ້ ກໍ່ລອງຍິ້ມໃສ່ຂ້ອຍແມ "
ສຸມາລີ ແລໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ບົວສະບາ
ນາງຮູ້ສຶກໃນອຸລາ ເລີ່ມຊື່ນບານນິດໜ້ອຍ
ນາງປ່ອຍສາຍຕານິ້ງ ຫຼິງເຂົາແລ້ວເວົ້າຕໍ່
" ຂ້ອຍກໍ່ຍິ້ມແລ້ວນີ້ ຕົວເຈົ້າຊ່ວຍຂ້ອຍແມ "
" ເວົ້າແທ້ໃດຍາມຍິ້ມ ຊ່າງງາມເດັ່ນໃນອຸລາ
ຍິ້ມດົນໆແນ່ແມລະ ຊິນັ່ງຊົມຕົວເຈົ້າ "
ສຸມາລີ ເອົາມືຍູ້ ຈັບຕົວເຂົາຄ່ອຍໆ
" ຢ່າມາຍົວະຂ້ອຍຍິ້ມ ຄົນບ້າໜ້າບໍ່ອາຍ "
" ເປັນແນວໃດເລື່ອງໂກດຮ້າຍ ຫາຍສວ່າງໃນອາລົມ ແລ້ວຕີ "
ນາງແປງຜົມທີ່ບັງຕາ ຈາກໜ້ານາງແລ້ວຈາເວົ້າ
" ແນ່ນອນເຮົາຕ້ອງທຳແທ້ ແຕ່ກັບເມືອຮອດເຮືອນກ່ອນ
ຄົນທີ່ຈະເດືອດຮ້ອນ ເປັນເຈົ້າບໍ່ແມ່ນນາງ "
" ເຈົ້າຄິດວ່າຂ້ອຍຢ້ານ ຄຳຂູ່ເຈົ້າບໍນາງ "
ບົວສະບາ ວາງຄຳ ເຍີ້ຍນາງແລ້ວຫົວຂຶ້ນ
ສຸມາລີ ຫຶນໃນແຂ້ວ ທັງສາຍຕາລ້າວໃສ່
" ອົດດີໃຈ ເມືອຮອດບ້ານ ຫູເຈົ້າຊິຢ່ອນຍານ "
" ເຈົ້າເວົ້າປານກັບຂ້ອຍ ບໍ່ມີແຂ່ງແຂນຂາ "
" ເຈົ້າຈະມາລວນລາມ ຜູ້ອ່ອນແອຫຼືນີ້
ອວດແຕ່ໂຕມີກ້າມ ລວນລາມເຮົາໄດ້ງ່າຍ
ແຕ່ຂ້ອຍໝາຍຊະນະເຈົ້າ ອາໃສເລ້ຫຼ່ຽມກົນ "
ບົວສະບາ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຟັງແນ່ຕີອາຈານ ເພິ່ນຖາມຫຍັງຫັ້ນ "
" ' ແກ້ວຢູ່ໃນຂັນນີ້ ທັງໝົດມີ ສິບເກົ້າໜ່ວຍ
ສາມສາວງາມຊ່ວຍຍ້າຍ ຂົນແກ້ວອອກໄປ
ຜູ້ທີໜຶ່ງຖືໄດ້ ເທື່ອສາມໜ່ວຍໃນມື
ຜູ້ທີສອງສາມາດຖື ສີ່ໜ່ວຍຍໍພໍໜ້າ
ຜູ້ທີສາມຖືຫ້າ ຂົນອອກມາຈັດແຈງໃໝ່
ຢູ່ໃນຂັນ ບໍ່ໃຫ້ເຫຼືອແກ້ວຄ້າງ ຜູ້ຈັກຖ້ຽວຈຶ່ງຊິໝົດ ? "
ນັກຮຽນຈົດຂຽນແຕ້ມ ຄິດໄລ່ຢູ່ງຸບໆ
ບໍ່ເຫັນໃຜສະຫຼູບຜົນ ເພາະໄລ່ກັນບໍ່ທັນໄດ້
ອາຈານໄຂວາຈາຂຶ້ນ " ມີໃຜແກ້ໄດ້ບໍ່ ? "
ຫຼາຍຄົນຕ່າງກໍ່ຍິ້ມ ສະແດງໜ້າແລ້ວແກວ່ງຫົວ
ແນມເຫັນຈົວຍໍມືຂຶ້ນ ແລ້ວຖາມຕໍ່ອາຈານ
" ຕັ້ງບວກລົບຄູນຫານ ໄດ້ແຕ່ພຽງສົມຜົນນີ້
ສ່ວນວິທີຂຽນແກ້ ອາຈານບອກໃຫ້ແນ່ "
ຕ່າງກໍ່ແລເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຫົວຍິ້ມໃສ່ກັນ
" ບົດເລກພຼະຂຽນນັ້ນ ຜູ້ທີໜຶ່ງສາມອິກ ( 3X )
ຜູ້ທີສອງສີ່ອີກະເລັກ ( 4Y ) ແລະຫ້າແຊັດຜູ້ສາມຫັ້ນ ( 5Z )
ບວກເຂົ້າກັນອອກສິບເກົ້າ ເອົ໋າພາກັນແກ້ເບິ່ງ "
ຍິ່ງໄລ່ເຫິງຍິ່ງບໍ່ໄດ້ ນັກຮຽນນັ້ນແກວ່ງຫົວ
ບົວສະບາ ຄິດຄົ້ນຄວ້າ ສິ່ງງ່າຍມາຂຽນ
ຕາມບົດຮຽນ ອຸປະຄູນ ແລະ ທະວີຄູນ ນັ້ນ
ຂຽນເປັນຖັນລົງໄວ້ ຈຳນວນໃດເໝາະກວ່າ
ຖັນໃດ ຫານຂາດ ສາມ ສີ່ ຫ້າ ຂຽນໄວ້ຕໍ່ໆລົງ
ຈຸດປະສົງເພື່ອຊິໄດ້ ຄິດໄລ່ປະສົມກັນ
ຖ້າຫາກສາມຈຳນວນໃດ ບວກກັນອອກສິບເກົ້າ
ກໍ່ຈິ່ງເອົາຈຳນວນນັ້ນ ເປັນຂອງຜູ່ໜຶ່ງໆ
ແລ້ວຈຶ່ງ ຫານໃຫ້ສາມສີ່ຫ້າ ກໍ່ເປັນຖ້ຽວທີ່ຂົນ ~ ~ ~ ~ ~ ~
ຫຼາຍຄົນຕ່າງກໍ່ເວົ້າ ຕອບຕໍ່ເປັນສຽງດຽວ
" ສອງຖ້ຽວຄົນທຳອິດ ແລະຜູ້ທີສອງນັ້ນ
ຄົນທີ່ສາມ ຂະຫຍັນໜ້ອຍ ຂົນໄປໄດ້ຖ້ຽວໜຶ່ງ "
ແລ້ວອາຈານຈຶ່ງຍິ້ມ ຈາຂຶ້ນ " ເກັ່ງທຸກຄົນ
ແຕ່ວ່າຜົນທີ່ໄດ້ ຄິດໄລ່ແນວໃດ ? "
ບໍ່ມີໃຜພໍຄົນ ກ້າອ້າງໃນວິທີແກ້
ມີແຕ່ ບົວສະບາ ອ້າງ ເອົາບົດຂຽນໄປໃຫ້ເບິ່ງ
ອາຈານເຍິງເຈ້ຍຂຶ້ນ ແລ້ວຈາເວົ້າ " ນ້ອງເກັ່ງຫຼາຍ
ບົດເລກແກ້ງ່າຍນີ້ ວິທີໄລ່ມີຫຼາຍ
ພວກມໍປາຍມໍຫົກ ອາດຊິຕົກໝົດຊັ້ນ
ເພາະວ່າພາກັນແກ້ ຕາມວິທີທີ່ຍາກກວ່າ
ສາມຕົວລັບ ສົມຜົນກຳນົດບໍ່ໄດ້ ພາກັນແກ້ໄລ່ຈັ່ງໃດ ? "
ພໍທຸກຄົນໄດ້ເບິ່ງແລ້ວ ເລກງ່າຍໆຍັງເຈັບຫົວ
ພາກັນມົວເມົາຄິດ ໄລ່ຈົນເຕັມເຈ້ຍ
ສຸດທ້າຍມາເສຍໜ້າ ເດັກມໍສາມຮູ້ດີກວ່າ
ຮຽນຂຶ້ນຫ້ອງລ້າໆ ຄວາມຮູ້ໂລດບໍ່ມີ
" ບັດນີ້ຖາມຂໍ້ທ້າຍ ໄລ່ງ່າຍໆມັນໆ
ຈົ່ງພາກັນຟັງຄຳຖາມ ແລ້ວຈຶ່ງຂຽນວິທີແກ້
' ລົດບີບແກຄົນຂຶ້ນ ຊາຍລື່ນຍິງສາມເທື່ອ
ພໍເມື່ອລົດຈອດປ້າຍ ຊາຍລົງຫ້າຍິງຂຶ້ນສອງ
ພໍລອງນັບອີກຄັ້ງ ຜູ້ຊາຍລື່ນສາມຄົນ
ຖາມວ່າຄົນໂດຍສານ ຂຶ້ນທຳອິດຈັກຄົນນີ້ ? "
ມາລາໃຈ ມີຮອຍຍິ້ມ " ຮຽນອາຈານ ນ້ອງຕອບວ່າ
ຄົນຂີ່ມາກ່ອນຈອດປ້າຍ ຊາວຄົນແທ້ແນ່ນອນ "
ສາຍຕານາງສົ່ງຢ້ອນ ແນມມາເບິ່ງ ບົວສະບາ
ຍິກຫາງຕາເບົາໆ ຍິ້ມໃສ່ເຂົານິດໜ້ອຍ
ສຸມາລີ ຄອຍຈ້ອງ ຂີນຕາເອົາແທ້ວ່າ
ບົວສະບາ ກໍ່ຍິ້ມ ນິດໜ້ອຍສົ່ງຄືນ
ສຸມາລີ ຂົມຂື່ນເນື້ອ ກັບພາບຖັ່ງດວງໃຈ
ນາງເດ່ມືໄປບິດຂາ ເຮັດໃຫ້ຕົວເຂົາຮ້ອງ
ບົວສະບາ ແນມຈ້ອງ ສົບຕາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ບິດຂາຂ້ອຍເຊັ່ນນີ້ ຫວງຂ້ອຍແມ່ນບໍ ? "
ສຸມາລີ ບໍ່ຊ້າ ບິດຕໍ່ທັນທີ
" ຂ້ອຍເຈັບໃດ ສຸມາລີ ເຈົ້າຈົ່ງເຊົາຢ່າບິດຂ້ອຍ "
ເຂົາປ່ອຍວາຈາເວົ້າ ວອນນາງຢ່າງຄ່ອຍໆ
ນາງປ່ອຍມືອອກແລ້ວ ຕາເລັງຈ້ອງໃສ່ເຂົາ
ນາງຄ່ອຍວາຈາເວົ້າ ອ່ອນໆຫວານໆ
" ແມ່ນໃຜຫວະອຸທານ ວ່າຢ່າບິດຂາຂ້ອຍ
ພຽງຂ້ອຍຊູນນິດໜ້ອຍ ທຳມາຍາອ້ອນອິ່ນ
ທັງແຜ່ນດິນຍົກຍ້ອງ ຜູ້ຊາຍກ້າແກ່ນແຂງ
ແຕ່ເຈົ້າ ມາສະແດງໃຫ້ຕົວຂ້ອຍ ເຫັນຈຸດອ່ອນຄວາມເປັນຊາຍ
ເຈັບນິດດຽວບໍ່ເຖິງຕາຍ ກໍ່ໜ້າອົດທົນໜ້ອຍ
ເຮັດສຳອອຍແນວນີ້ ເສຍສັກສີໝົດຄ່າ
ຂ້ອຍວ່າ ເຈົ້າສົມຄວນໄປນຸ່ງສິ້ນ ຖ້າໃຈເຈົ້າອ່ອນແອ "
ບົວສະບາ ແລດູໜ້າ ບໍ່ເວົ້າວ່າຄຳໃດ
ເຂົາຮູ້ສຶກບໍ່ພໍໃຈ ຕໍ່ຄຳນາງຫຍາມເວົ້າ
ກໍ່ເພາະເຮົາເຫັນເຈົ້າ ສະໜິດກັນມາກກວ່າ
ຂ້ອຍຈຶ່ງວ່າເຊັ່ນນີ້ ແຕ່ຕົວເຈົ້າຄິດຫຼາຍ
ເລີຍເຫັນຂ້ອຍໃນແງ່ຮ້າຍ ໄຮ້ຄ່າສັກສີເສຍ
ກາຍເປັນຊາຍຈິດເພຍ ອ່ອນແອໃຈທໍ້
ຂ້ອຍກໍ່ສຳອອຍຫຼິ້ນ ພຽງລົມກັນເທົ່ານີ້ນ່າ
ຍັງຕູ່ຫາຂ້ອຍໄດ້ ໃຫ້ເປັນເລື້ອງເສື່ອມສິນ
ຂ້ອຍໄດ້ຍິນເຈົ້າເວົ້າ ປະນາມດ່າຄວາມເປັນຊາຍ
ເຫັນຂ້ອຍໝົດຄວາມໝາຍ ຢູ່ໃນສາຍຕາເຈົ້າ
ຕໍ່ແຕ່ນີ້ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຈາເວົ້າ ຄຳອ່ອນແອໃຫ້ເຈົ້າວ່າ
ຈະບໍ່ທຳທ່າຂີ້ອ້ອນ ໃຫ້ຕົວເຈົ້າມິ່ນຫຍາມ
ບົວສະບາ ສຸດຫັກຫ້າມ ຕໍ່ຄຳກ່າວຂອງນາງ
ເຂົາລຸກຍ່າງອອກຫ້ອງໄປ ບໍ່ກ່າວລາພໍນ້ອຍ
ສຸມາລີ ຄອຍແນມຈ້ອງ ທັງໃຈກໍ່ຄິດວ່າ
' ບໍ່ໜ້າເລີຍຊາຍດັ່ງເຈົ້າ ຊິໃຈນ້ອຍໄຮ້ເຫດຜົນ ' ~ ~ ~ ~ ~
ກັບຫົວອົກຄວາມພູມໃຈ ຕໍ່ສິ່ງຕົນທຳໄດ້
ຄວາມສຸກໃຈເຕັມໃບໜ້າ ໃນອຸລາປຶ້ມປ່ຽມ
ເປັນທຳນຽມຜູ້ເກັ່ງກ້າ ກັບຄວາມຮູ້ທີ່ເດັ່ນດີ
ນັກຮຽນຢູ່ໃນຫ້ອງນີ້ ມາຈາກທົ່ວແຂວງສະຫວັນ ( ນະເຂດ )
ມາປະຊັນບົດຮຽນ ທີ່ຕົນໄດ້ຫວນຮູ້
ຫຼັງຈາກຄູອາຈານໄດ້ ສິດສອນມາຈົນວ່າເກັ່ງ
ການສອບເສັງດັ່ງກ່າວນີ້ ສັກສີນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ
ມັນແມ່ນ ການທ້າທາຍເອກອ້າງ ນັກຮຽນເກັ່ງຂອງໂຮງຮຽນ
ຜູ້ພາກພຽນສຶກສາ ພັດທະນາຄວາມຮູ້
ກຽດຂອງຄູຜູ້ສອນຊີ້ ວິລະກຳທີ່ຂຶ້ນຊື່
ນັ້ນຄືຄວາມເອກອ້າງ ທຸກຄົນນັ້ນໄຝ່ຫາ
ພິທີກອນວ່າເວົ້າ ປະກາດອ່ານຜົນເສັງ
ນັກຮຽນເກັ່ງລະດັບຮຽນ ມັດທະຍົມຕອນຕົ້ນ
ຜົນຄະແນນນຳໜ້າ ບົວສະບາ ອັນດັບໜຶ່ງ
ສຽງຍິນດີຊາບຊຶ້ງ ຊື່ນຊົມດ້ວຍໃຫ້ແກ່ເຂົາ
ອັນດັບສອງເຮົາຈະຮູ້ ຊື່ວ່າ ມາລາໃຈ
ສຽງຕົບມືດັງຫວັ່ນໄຫວ ຈາກໝູ່ນາງຮຽງໃກ້
ສອນນາລີ ເສັງໄດ້ ອັນດັບສາມ ຊົມເຊີຍແດ່
ທຸກແລລໍ່າໜ້າ ອາລົມຍິ້ມແກ່ນາງ
ທັງສາມຄ່ອຍຍ່າງກ້າວ ຂຶ້ນສູ່ເວທີ
ບົວສະບາ ສອນນາລີ ຊື່ນຊົມຍິນດີແທ້
ແຕ່ແລດູສີໜ້າ ອັນດັບສອງ ຄົນນີ້ນໍ່
ນາງບໍ່ຄ່ອຍເບີກແຍ້ມ ສີໜ້າບໍ່ມ່ວນໃຈ
ດ້ວຍເຫດຜົນໃດນັ້ນ ໃຜບໍ່ຫ່ອນຫວນຈັກ
ໝູ່ຄູ່ນາງທາຍທັກ " ຍິ້ມແດ່ແມຈັກໜ້ອຍ "
ກໍ່ປ່ອຍພຽງສາຍຕານິ້ງ ຫຼິງພວກເຂົາພໍຮູ້ທ່າ
ເປັນຫຍັງຫວະນາງບໍ່ຍິ້ມ ອາລົມຊ້ອຍແຕ່ຢ່າງໃດ
ຫຼືວ່າ ນາງຄຽດຍ້ອນບໍ່ໄດ້ ອັນດັບໜຶ່ງ ໃນການເສັງ ບໍ່ນໍ
ຈຶ່ງເນັ່ງແນສາຍຕາ ເບິ່ງຊາຍຢູ່ຄຽງຂ້າງ
ດູທ່າທາງນາງແລ້ວ ບໍ່ພໍໃຈສິ່ງໃດໜຶ່ງ
ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງບຶ້ງ ສີໜ້າບໍ່ແຈ່ມໃສ
ບົວສະບາ ຈິ່ງໄດ້ ເວົ້າຕໍ່ ມາລາໃຈ
" ເຈົ້າກໍ່ຄວນສົດໃສ ຊື່ນໃຈແດ່ແມນີ້
ໄດ້ທີ່ສອງເປັນຮອງຂ້ອຍ ມັນສົມຄວນແລ້ວນີ້ນ່າ
ຫຼືວ່າຄຽດໃຫ້ຂ້ອຍ ລົບກວນເຈົ້າເມື່ອເສັງ "
ສາຍຕານາງເນັ່ງໜ້າ ແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ
ນາງບໍ່ຈາຄຳໃດ ນອກຈາກນາງແນມນິ້ງ
ນາງລໍ່າຫຼິງດູໜ້າ ຄົນວາຈາຂີ້ອວດອົ່ງ
ເຈົ້າຈົ່ງຍິ້ມເຖີດມື້ນີ້ ເພາະຕົວຂ້ອຍຜ່າຍໄຊ
ເຈົ້າກ່າວເຍີ້ຍຂ້ອຍໄດ້ ຢ່າງຊ້ອຍຊື່ນອາລົມໃສ
ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ຂ້ອຍເສຍໃຈ ທີ່ເຈົ້າກວນໃນວັນນັ້ນ
ມັນເປັນຄຳທຳນອງຖ້ອຍ ຫຍາມເຮົາເຈັ້າຮູ້ບໍ່
ເຈົ້າກໍ່ໜ້າຮັບຮູ້ ຢູ່ໃນຫ້ອງສອບເສັງ
ນັກຮຽນເກັ່ງນັ້ນຕ້ອງ ສອບຜ່ານດ້ວຍຕົນເອງ
ຕ້ອງເກັ່ງຈິງຈິ່ງປະລອງ ແຂ່ງຂັນຄວາມຮູ້
ເຈົ້າກ່າວດູແຄນຂ້ອຍ ວາຈາອອກມາວ່າ
" ຖ້າຂໍ້ໃດເຈົ້າບໍ່ໄດ້ ໃຫ້ຕົວຂ້ອຍຊ່ວຍເດີ "
ຂໍ້ສະເໜີຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍກໍ່ດີໃຈ
ແຕ່ວ່າໃນສັກສີ ທີ່ແຂ່ງຂັນກັນນີ້
ຂ້ອຍບໍ່ຍິນດີດ້ວຍ ການຫາເອົາຄວາມຮູ້ໝູ່
ມາຕື່ມຊູຊ່ວຍເຂົ້າ ໃຫ້ຕົນໄດ້ເດັ່ນດີ
ຖ້າຫາກຂ້ອຍບໍ່ເກັ່ງນີ້ ຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ມາເສັງ
ຂ້ອຍເກັ່ງພໍຈະເອົາຕົວ ເພື່ອຄະແນນດີໄດ້
ສຳລັບໃນວັນນີ້ ເປັນຮອງຍອມຮັບວ່າ
ເຈົ້າຮູ້ຫຼາຍກວ່າຂ້ອຍ ຄະແນນເຈົ້າຈຶ່ງລື່ນເຮົາ
ພິທີກອນວ່າເວົ້າ " ເຊີນຮອງທ່ານສຶກສາແຂວງ
ຂຶ້ນສະແດງຄວາມຍິນດີ ແລະມອບຂອງຂວັນໃຫ້ "
ມາລາໃຈ ປະນອມນີ້ວ ໄຂອາລົມຍິ້ມໜ້ອຍໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງຮັບດອກໄມ້ ຂອງຂວັນພ້ອມເຂົ້າໃສ່ມື
ບົວສະບາ ຢື້ດອກໄມ້ ຢູ່ໃນຊໍ່ ມາລາໃຈ
ດອກທີ່ພວມໄຂໂສມ ກີບລະອາບານແຍ້ມ
ສາຍຕາເຂົາແນມນິ້ງ ດວງມາລາທີ່ງາມກວ່າ
ຮູ້ສຶກວ່າດອກນັ້ນ ມັນງາມລ້ຳກວ່າໝູ່ໃດ
ເຂົາຄ່ອຍນ້າວດອກໄມ້ ດຶງຄ່ອຍໆເຂົ້າມາດົມ
ສາຍຕາຊົມ ມາລາໃຈ ຢ່າງຊື່ນໃນນາງຍິ້ມ
ສອງຮິມສົບຂອງນາງແຍ້ມ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ມາລັກດົມດອກໄມ້ຂ້ອຍ ໃຫ້ມັນຊ້ຳເຮັດຫຍັງ ? "
ບົວສະບາ ຟັງແລ້ວ ກໍ່ຕອບຢ່າງໃຈເຢັນ
" ກໍ່ຂ້ອຍເຫັນມັນງາມ ກໍ່ຈຶ່ງລອງດົມນີ້
ກິ່ນຫອມດີໃດເຈົ້າ ເຮົາພໍໃຈ ດົມອີກແດ່ "
ມາລາໃຈ ແນມເບິ່ງໜ້າ ສາຍຕານິ້ງເວົ້າໃສ່ເຂົາ
" ເຈົ້າກໍ່ມີດອກໄມ້ ຫອບຢູ່ເຕັມມື
ຍັງດື້ມາຫາຫອມ ຊໍ່ດວງມາລາຂ້ອຍ "
ນາງຄ່ອຍຍໍມາລາຂຶ້ນ ມາດົມແລ້ວກໍ່ຍ່າງ
ລົງເວທີ່ຢ່າງຊື່ນເນື້ອ ມະໂນແຍ້ມແຈ່ມໃນ
ບົວສະບາ ຍື່ນດອກໄມ້ ໃຫ້ແກ່ ສຸມາລີ
" ອັນນີ້ເປັນຂອງຂວັນ ຂ້ອຍແບ່ງປັນກັບເຈົ້າ "
ບົວສະບາ ຈາເວົ້າ ສາຍຕາຫວານທັງຍິ້ມໃສ່
ມາລາໃຈ ນັ່ງນິ້ງ ສາຍຕາຈ້ອງເຍິ່ງເຂົາ
ສຸມາລີ ວ່າເວົ້າ ຕໍ່ວ່າ ບົວສະບາ
" ໃຫ້ຂ້ອຍສາຫໍ່ຂອງຂວັນ ສ່ວນເຈົ້າເອົາມາລານີ້ "
" ຂ້ອຍມີສິດປັນໃຫ້ ຂອງເຮົາໃດເຈົ້າຮຼ້ບໍ່ ? "
" ເຈົ້າກໍ່ເອົາດອກໄມ້ນີ້ ຂອງຂວັນນັ້ນໃຫ້ຂ້ອຍສາ "
ສຸມາລີ ສະແດງໜ້າ ອ້ອນທ່າ ບົວສະບາ
" ເຈົ້າເອົາໄປໝົດສາ ຂ້ອຍບໍ່ເອົາຫຍັງແລ້ວ "
ພ້ອມສົ່ງແວວຕາສົ້ມ ແກມຫວານວາດໃສ່
" ເອົາດອກໄມ້ນີ້ກໍ່ໄດ້ " ແລ້ວໄຂຍິ້ມໃສ່ເຂົາ
ນາງຮັບເອົາດອກໄມ້ ທັງຊໍ່ຂຶ້ນມາດົມ
ນາງສູບລົມເຂົ້າໃນດັງ ແລ້ວຄ່ອຍຫຼັບຕານິ້ງ
ບົວສະບາ ຫຼິງດູໜ້າ ແນມນາງຢ່າງຈົດຈໍ່
ເຂົາບໍ່ຈາກ່າວເວົ້າ ພຽງໄຂຍິ້ມແລ້ວນັ່ງລົງ
ສຸມາລີ ປົງດອກໄມ້ ລົງໃສ່ໃນຕັກ
ບົວສະບາ ສັກສາຍຕາ ເບິ່ງແນມດູນິ້ງ
ສຸມາລີ ແນມເຫັນແລ້ວ ເຂີນໃຈວາດໃດໜຶ່ງ
ນາງຈຶ່ງຈາກ່າວເວົ້າ ທັງມືຍູ້ບ່າເຂົາ
" ເຈົ້າກໍ່ຢ່າເບິ່ງຂ້ອຍ ແປກກວ່າທຳມະດາ ຫຼາຍແມ "
" ຂ້ອຍກໍ່ຊົມມາລາ ທີ່ເຈົ້າພວມປົງໄວ້ "
" ແຕ່ວ່າໃຈຂອງເຈົ້າ ມັນເກີນເລີຍ ໃດຂ້ອຍວ່າ
ສາຍຕາເຈົ້າມັນບອກຂ້ອຍ ວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນເບິ່ງຫຍັງ "
" ເຈົ້າກ່າວເວົ້າຈັ່ງຊີ້ ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ
ຂ້ອຍພໍໃຈຊົມມາລາ ບໍ່ຫ່ອນມີຫຍັງນິ້ "
ພ້ອມທັງມີຮອຍຍິ້ມ ສາຍຕາຢອກຕໍ່
" ຂ້ອຍກໍ່ເບິ່ງເທົ່ານີ້ ຕົວເຈົ້າຢ່າຄິດຫຼາຍ "
" ກໍ່ສາຍຕາຂອງເຈົ້າ ມັນບໍ່ທຳມະດາ
ເຈົ້າແນມຫາຫຍັງບຸ ຈິ່ງເຫຼົ່າແນມສັນນີ້ "
ນາງສະແດງສີໜ້າ ຫຼັບຕາຊັງທັງຍິ້ມໃສ່
" ຊ່າງກ່າວຫາຂ້ອຍໄດ້ ຕົວຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ນຳ "
ບົວສະບາ ກ່າວຢ້ຳ ຕອບຢ່າງຈິງໃຈ
ພ້ອມທັງໄຂສຽງຫົວ ຊື່ນໃຈນິດໜ້ອຍ
ສຸມາລີ ຄອຍຈ້ອງ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ຈັ່ງແມ່ນຊາດໜ້າເຫຼື້ອມ ແນມໄດ້ຢ່າງບໍ່ອາຍ "
" ເຈົ້າມາກ່າວໃສ່ຮ້າຍ ສະແດງວ່າເຮົາຜິດ
ເອົາແຕ່ໃຈຈະຄິດ ວ່າຂ້ອຍແນມຫຍັງຫັ້ນ "
" ກໍ່ມັນເປັນຄວາມຈິງນີ້ ຊິມາຈາບໍ່ຮູ້ຮ່ອມ "
" ຖ້າຂ້ອຍຍອມຮັບແລ້ວ ຕົວເຈົ້າຊິເຮັດຫຍັງ ? "
ສຸມາລີ ນັ່ງນິ້ງ ບໍ່ເວົ້າຕໍ່ຄຳໃດ
ບົວສະບາ ບໍ່ພໍໃຈ ເມື່ອນາງບໍ່ຈາເວົ້າ
" ເຈົ້າບອກເຮົາມາແມ້ ເຮົາແນມຫຍັງເຈົ້າຄິດວ່າ ? "
ສຸມາລີ ແນມເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວນາງນັ້ນກໍ່ເລົ່າຫົວ
ເຂົາຄ່ອຍຄວາມືຢື້ ໄປຈັບຊໍ່ມາລາ
ແລ້ວກົ້ມລົງມາຫອມ ຢ່າງຊື່ນໃນໃຈຊ້ອຍ
" ເຈົ້າກໍ່ເຫັນໃຈຂ້ອຍ ທຳຫຍັງອາຍຄົນແນ່
ເບິ່ງແມໝູ່ອ້ອມຂ້າງ ເຂົາແນມຈ້ອງເບິ່ງພວກເຮົາ "
" ກໍ່ສາງຕາມພວກເຂົາຖ້ອນ ໃຫ້ເຂົາເບິ່ງຊິເປັນຫຍັງ "
" ຈັ່ງແມ່ນເປັນຕາຊັງ ເຫັນແກ່ຕົວແທ້ນໍເຈົ້າ
ເຈົ້າຫອມເຮົາໃດນີ້ ຄົນທັງຫຼາຍເຂົາຄິດວ່າ
ກົ້ມມາດົມຢູ່ມໍ່ຂ້ອຍ ພວກເຂົານັ້ນເບິ່ງແປກຕາ "
ບົວສະບາ ຟັງນາງເວົ້າ ມັນກໍ່ແມ່ນຄວາມນາງ
ນີ້ຢູ່ໃນກາງຄົນ ຊ່າງລ່ວງເກີນນາງແທ້
ໝູ່ທັງຫຼາຍກໍ່ແລຈ້ອງ ບົວສະບາ ສີໜ້າລ່າ
ສຸມາລີ ຍໍດອກໄມ້ ມາດົມຫຼິ້ນອີກໜຶ່ງທີ
" ຂ້ອຍວ່າດອກໄມ້ນີ້ ຫອມຫ່ວນກິນໃຈ ຈິງໜໍ
ມອບໃຫ້ເຮົາເລີຍໃດ ຊິໃສ່ໃນໂຖໄວ້ "
" ຜູ້ຍິງກັບມາລາໄມ້ ຂອງທຽມກັນຮູ້ແລ້ວນ່າ "
" ເຫັນຄ່າຂ້ອຍເທົ່າດອກໄມ້ ມາລາແຍ້ມຊໍ່ດຽວ ນີ້ຫວະ ? "
ບົວສະບາ ຫຼຽວດູໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຂ້ອຍທຽບມັນມີສີສັນ ທີ່ງົດງາມຄືເຈົ້າ
ພໍເມື່ອເຮົາຫອມແລ້ວ ຕຶງໃຈບໍ່ຮູ້ເບື່ອ "
" ຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອດອກປາກເຈົ້າ ມີພຽງເວົ້າໃຫ້ລຸ່ມຫຼົງ "
ບົວສະບາ ສົ່ງຍິ້ມ ພ້ອມຍື່ນຫໍ່ຂອງຂວັນ
ສຸມາລີ ພລັນຈັບ ຮັບເອົາມາໄວ້
ແລ້ວຄ່ອຍໄຂທາງຂ້າງ ເງິນລາງວັນຢູ່ໃນຫໍ່
" ຂ້ອນບໍ່ເອົາດອກນີ້ ໃຫ້ຕົວເຈົ້າມ້ຽນເອງ "
ຫຼັງຈາກ ນັກຮຽນເກັ່ງທັງໝົດໄດ້ ຮັບມອບຂອງຂວັນ
ຈາກນັ້ນມີຄຳຖາມ ເພື່ອທຸກຄົນລອງຄວາມຮູ້
ສຽງຈາກຄູຖາມຂຶ້ນ " ຈຳນວນໃດນ້ອຍກວ່າສີ່
ແຕ່ວ່າຄ່າທີ່ວ່ານີ້ ມັນນັ້ນໃຫຍ່ກວ່າສາມ ? "
ຫຼັງຈາກຟັງຄຳຖາມແລ້ວ ຫຼາຍກຸ່ມສົນທະນາ
" ມີໃຜຮູ້ບໍ່ລະ ວ່າເລກຫຍັງກັນນີ້ ? "
ຜູ້ໜຶ່ງຍໍມືຊີ້ " ຮຽນອາຈານ ນ້ອງຕອບວ່າ
ເລກມີຄ່າລະຫວ່າງນີ້ ຈຳນວນນັ້ນແມ່ນປີ ( p ) "
" ສະແດງຄວາມຍິນດີດ້ວຍ ນ້ອງຊື່ວ່າແນວໃດ ? "
" ເພັດສຸວັນ ພະໄຊສິນ ຊື່ແລະນາມສະກຸນນ້ອງ "
" ກຳລັງຮຽນຢູ່ຫ້ອງ ໂຮງຮຽນໃດນໍ່ ? "
" ຮຽນຢູ່ຊັ້ນມໍສາມ ໂນນສະຫວ່າງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ ໂຮງຮຽນນ້ອງເຂົ້າຮໍ່າຮຽນ " ~ ~ ~ ~ ~ ~
" ຕອບລ່ຽນໄຫຼດີນີ້ ເຊີນມາຮັບຂອງຂວັນ "
ໝູ່ພາກັນຕົບມື ຊື່ນຊົມຍິນດີດ້ວຍ
ອາຈານທວາຍຄຳຖາມເພີ້ມ ໄປຫາວິຊາໃໝ່
" ຜົນບວກສາມມູມໃນ ຂອງຮູບສາມແຈເຫຼົ່ານີ້ ໃຜຮູ້ວ່າເທົ່າໃດ ?
ກະລຸນາຕອບໄດ້ " ອາຈານຍ່າງໄປຫາ
" ເທົ່າກັນ ຮ້ອຍແປດສິບອົງສາ ( 180ໍ ) " ແລ້ວນາງກໍ່ໄຂຍິ້ມ
ອາຈານວາຈາຊິ້ມ " ເຫັນດີກັບນາງບໍ່ ? "
ແລ້ວອາຈານກໍ່ຍິ້ມ " ຍິນດີດ້ວຍເກັ່ງຫຼາຍ
ກະລຸນາບອກອ້າຍ ນ້ອງຊື່ຈັງໃດລະ ? "
" ນ້ອງຊື່ ທິດາພອນ ຢູ່ມັດທະຍົມຈອມແກ້ວ "
" ຍັງຫຼາຍແນວຂອງຂວັນນີ້ ມີໃຜຢາກຕອບຕໍ່
ພືດບໍ່ມີດອກນັ້ນ ໃຜຮູ້ຈົ່ງຕອບໄວ ?' "
" ຫົວຊຽງໄຄ ຜັກແປ້ນ ໝາກເດື່ອ ເຄືອຫູເສືອ "
" ກໍ່ຕອບເກືອ ແປ້ງນົວ ປາແດກ ຫອມ ກະປິພ້ອມ
ແລ້ວພາກັນໄປອ້ອມ ນັ່ງເປັນວົງກິນແຄມປ່າ ພຸ້ນໄປ໋
ຕອບມາໄວໃຜທີ່ຮູ້ ເອົ໋ານາງນ້ອຍຕອບເບິ່ງດູ "
" ຮຽນອ້າຍຄູຕາມນ້ອງຮູ້ ແລະໄດ້ຮໍ່າຮຽນມາ
ມີ ເຊື້ອລາ ໄຄ ເທົາ " " ເກັ່ງຈິງຄົນນີ້
ເຫດຜົນເດມີບໍນ້ອງ ອະທິບາຍໄດ້ບໍ່ ? "
" ມັນແຜ່ເຊື້ອດ້ວຍ ສະປໍ ແບ່ງຈຸລັງສືບສ້າງ ເປັນເຊື້ອແຜ່ຂະຫຍາຍ "
" ເກັ່ງຫຼາຍນ້ອງຄົນນີ້ ໃຫ້ຕື່ມອີກຂອງຂວັນ
ກຸ່ມນັ້ນເອົາບໍເກືອ ໝາກເດື່ອຂາວແຄມນ້ຳ "
ພໍເມື່ອອາຈານຢ້ຳ ສຽງໂຮດັງສະນັ່ນ
ເຮັດໃຫ້ທົ່ວຫ້ອງນັ້ນ ມີຮອຍຍິ້ມທົ່ວໆໄປ
" ບາດນີ້ຂ້ອຍຊິໄດ້ ເອົາອັນໃໝ່ມາຖາມ
ຕ້ອງເຮັດຕາມກະຕິກາ ທີ່ວາງເອົາໄວ້
ໃຜຕ້ອງການຈະຫຼິ້ນ ສະເໜີຕົວຂຶ້ນມາກ່ອນ
ມີຫ້າບ່ອນເທົ່ານັ້ນ ເວລາໜ້ອຍຮີບໆກັນ
ຕາມກະຕິການັ້ນ ໃຜຕອບກ່ອນຈະຊະນະ
ເອົາລະຟັງຄຳຖາມ ຕອບໄດ້ພຽງຄົນຄັ້ງ
ເອົາເລກສິບສອງຕັ້ງ ເອົາເລກຫຍັງມາບວກໃສ່
ເພື່ອໃຫ້ຄຳຕອບນັ້ນ ຫານເຈັດແລ້ວໃຫ້ອອກສາມ ? ' "
" ຈຳນວນນັ້ນແມ່ນເກົ້າ ມາບວກໃສ່ສິບສອງ
ກໍ່ຕ້ອງເປັນຊາວເອັດ ເມື່ອລວມກັນເຂົ້າ
ເຮົາເອົາມາຫານໃຫ້ ກັບເຈັດຈິ່ງຮູ້ວ່າ
ຄ່າຄຳຕອບທີ່ຖືກແທ້ ຈຳນວນນັ້ນແມ່ນສາມ "
ອາຈານຫົວຍ້າມໆ ຍິ້ມຢ່າງອາລົມດີ
" ບາດນີ້ຂໍ້ທີສອງ ທຸກຄົນຈົ່ງຟັງໄວ້
' ຈຳນວນໃດຫານຫ້າ ຜົນອອກມາກຳລັງສີ່
ແລ້ວເອົາຜົນອອກນີ້ ຄູນຫ້າອອກສີ່ຊາວ ? ' "
ພໍອາຈານກ່າວແລ້ວ ພວກເຂົາກໍ່ສົນທະນາ
" ຄືວ່າຈຳນວນສິບ ແລ້ວມາຫານຫ້າ
ໄດ້ອອກມາເປັນຕົວຕັ້ງ ຄືສອງກໍ່າລັງສີ່
ສິບຫົກຄູນໃຫ້ຫ້ານີ້ ແປດສິບນັ້ນຖືກແນ່ນອນ "
ອາຈານຈິ່ງກ່າວຢ້ອນ ຕັ້ງຕື່ມຄຳຖາມ
" ' ດອກບົວງາມໃນໜອງ ໝູ່ຫົງລົງຫຼິ້ນ
ຖ້າພວກມັນຍິນດີດ້ວຍ ສອງໂຕຊົມດອກໜຶ່ງ
ເຮົາຈຶ່ງເຫັນບົວຢູ່ນ້ຳ ບານຄ້າງແຕ່ດອກດຽວ
ບາດວ່າຫົງຂາດຄູ່ກ້ຽວ ລອຍດ່ຽວຊົມບົວ
ຫົງໜຶ່ງຕົວໃນສະ ຂາດດອກບົວຊົມຫຼິ້ນ '
ໃຜໄດ້ຍິນຄຳຖາມແລ້ວ ສະເລີຍຄຳອອກມາເບິ່ງ
' ຢູ່ເທິງໜອງນ້ຳແຫ່ງນັ້ນ ມີດອກບົວຢູ່ນ້ຳ ແລະຫົງນັ້ນແມ່ນເທົ່າໃດ ? ' "
" ພວກນ້ອງຂໍໄລ່ໃສ່ເຈ້ຍ ໄດ້ບໍ່ອາຈານ ? "
ສຽງອຸທານຈາຂໍ ຈາກພວກເຂົາທັງຫ້າ
" ໃຫ້ເວລາຊຸມເຈົ້າ ສາມນາທີພໍບໍ່
ຖ້າພວກນີ້ບໍ່ໄດ້ ໃຜຮູ້ໃຫ້ຕອບມາ "
ບົວສະບາ ບໍ່ຊ້າ ບວກລົບຄູນຫານ
ຍິ້ມຫວານກັບ ສຸມາລີ " ເຈົ້າຕອບແມຄຳຖາມນີ້ "
" ເຈົ້າໄລ່ດີແລ້ວບໍຫັ້ນ ໝັ້ນໃຈບໍວ່າຖືກແນ່ "
" ກໍ່ເບິ່ງເອົາຂ້ອຍແກ້ ຖ້າຕົວເຈົ້າບໍ່ໝັ້ນໃຈ "
" ຕອນນີ້ເວລາໄດ້ ເກີນກວ່າສາມນາທີ
ຫ້າຄົນນີ້ໝົດສິດ ລຸ່ມເວທີຕອບມາໄດ້ "
ສຸມາລີ ໄຂຍິ້ມ " ຮຽນອາຈານ ນ້ອງຕອບວ່າ
ຫົງສີ່ໂຕຢູ່ໜ້ານ້ຳ ດອກບົວນັ້ນແມ່ນສາມ "
" ຄົນກໍ່ງາມມີຄວາມຮູ້ ຄິດໄລ່ເກັ່ງສະໝອງໄວ "
ອາຈານໄຂຄຳຍໍ ແລ້ວຍ່າງເດີນມາໃກ້
" ຊື່ແນວໃດລອງເວົ້າ ຮຽນຢູ່ໃສບອກໝູ່ແນ່
ອະທິບາຍແບບແກ້ໃຫ້ ພວກເຂົານັ້ນແດ່ເດີ "
ສຸມາລີ ເຂີນເກີ້ ເມື່ອຂຶ້ນສູ່ເວທີ
ບົວສະບາ ອາລົມດີ ຍິ້ມໃສ່ນາງຈົນເຫັນແຂ້ວ
" ນ້ອງຢູ່ ມັດທະຍົມຈອມແກ້ວ ປີສາມຫ້ອງສາມສີ່
ສຸມາລີ ແມ່ນຊື່ຂ້ອຍ " ແລ້ວຂຽນແກ້ໄລ່ເລກໄປ
" ມາຮັບເອົາຂອງຂວັນໄວ້ ໃຫ້ເປັນສິ່ງກຳລັງໃຈ "
ໃບໜ້ານາງສົດໃສ ຍົກມືປະນອມໄຫວ້
ແລ້ວຮັບເອົາຂອງຂວັນໄວ້ ລົງເວທີຢ່າງຄ່ອຍໆ
ນາງປ່ອຍຍິ້ມທີ່ອ່ອນຊ້ອຍ ມີໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ
ສຽງຜູ້ບ່າວສົນໆເວົ້າ ອ້ອນອິ່ນທັງສາຍຕາ
ນາງມາເຖິງ ບົວສະບາ ກໍ່ນັ່ງລົງຄຽງຂ້າງ
ນາງວາງຂອງຂວັນໃຫ້ ບົວສະບາ ກໍ່ຮັບຕໍ່
" ຂ້ອຍບໍ່ເອົາຄວາມຮູ້ເຈົ້າ " ນາງເວົ້າໃສ່ເຂົາ ~~~~
" ອັນນີ້ຂອງຂວັນເຈົ້າ ຂຶ້ນແກ້ຢູ່ເວທີ "
" ຂ້ອຍບໍ່ຍິນດີນຳ ເພາະເຈົ້າເປັນຄົນແກ້ "
ບົວສະບາ ແລດູໜ້າ ສົບຕານາງທັງຍິ້ມຕໍ່
" ເຈົ້າບໍ່ເອົາແທ້ບໍ່ນີ້ " ສາຍຕາເຍີ້ຍໃສ່ນາງ
ສຸມາລີ ປິ່ນຂ້າງ ຫັນຫຼັງໃສ່ ບົວສະບາ
ທຳທ່າທາງເສີຍໆ ດັ່ງບໍ່ຍິນເຂົາເວົ້າ
ບົວສະບາ ເອົາມືຍູ້ ຊູນແຂນນາງຄ່ອຍໆ
" ຕົວເຈົ້າຄຽດໃຫ້ຂ້ອຍ ເຫດຜົນນັ້ນແມ່ນຫຍັງ ?
ຂ້ອຍກໍ່ຫວັງຢາກໃຫ້ເຈົ້າ ເປັນຄົນເກັ່ງໃນສາຍຕາ
ຂອງຄູບາອາຈານ ໝູ່ນັກຮຽນໄດ້ເຫັນຮູ້ "
ນາງຫັນມາດູໜ້າ ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ກໍ່ມີຄົນວ່າໃຫ້ຂ້ອຍ ເອົາຄວາມຮູ້ຜູ້ອື່ນໂຊວ "
" ແມ່ນໃຜໂຄສະນາເຈົ້າ ເວົ້າວ່າໃຫ້ເສຍຫາຍ "
ນາງສົ່ງສາຍຕາແນມ ໃສ່ຜູ້ຍິງຢູ່ທາງໜ້າ
" ມາລາໃຈ ຄົນນັ້ນ ນາງຫຍາມເຮົາເຈົ້າຮູ້ບໍ່ "
" ເຈົ້າກໍ່ເຮັດບໍ່ເດືອດຮ້ອນ ກໍ່ໝົດເລື້ອງແລ້ວນີ້ໜາ "
" ກໍ່ນາງວ່າໃຫ້ຂ້ອຍ ເຈົ້າກໍ່ເກັ່ງຄືກັນເນາະ '
ແລ້ວສົ່ງສຽງຫົວເລາະ ເມື່ອຂ້ອຍການກິນີ້
ພ້ອມທັງມີສາຍຕາເຍີ້ຍ ແນມເຮົາແລ້ວເວົ້າໃສ່
' ມີຜູ້ບ່າວແກ້ໃຫ້ນີ້ ສຳພໍແລ້ວຈຶ່ງເກັ່ງໜໍ ' "
ບົວສະບາ ບໍ່ເວົ້າ ພຽງຍິ້ມໃສ່ຫວານໆ
ນາງຮູ້ສຶກລຳຄານ ຢູ່ໃນຮອຍຍິ້ມ
ນາງຄ່ອຍວາຈາຊິ້ມ " ລະວັງຕົວໄວ້ກ່ອນ
ບາດເລີກນີ້ຂ້ອຍຊິຢ້ອນ ໄປເວົ້າໃສ່ຄືນ "
ນາງກ່າວຢືນຢັນສູ້ ບໍ່ຍອມອ່ອນຕໍ່ຄົນໃດ
" ເກັບໃສ່ໃຈໄປຄິດ ໃຫ້ເໝື່ອຍຫົວເຮັດຫຍັງນີ້
ເຈົ້າກໍ່ຍັງມີຂ້ອຍ ທີ່ຍັງຄອຍເອົາໃຈໃສ່
ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເຮັດໄດ້ ກໍ່ເໝືອນເຈົ້າຫັ້ນລະໜາ "
" ແຕ່ນາງວ່າໃຫ້ຂ້ອຍ ມັນຫຍາມມິ່ນນ້ຳໃຈກັນ ນີ້ນາ "
" ກໍ່ຊ່າງຕາມມັນເທາະ ຢ່າຄຽດເລີຍພຽງນີ້
ຄັນເຈົ້າມີຮອຍຍິ້ມ ຈະໝົດໄປເລື່ອງຄຽດງ່າຍ
ທ່າທາງອາຍຢູ່ໄດ້ ກໍ່ລອງຍິ້ມໃສ່ຂ້ອຍແມ "
ສຸມາລີ ແລໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ບົວສະບາ
ນາງຮູ້ສຶກໃນອຸລາ ເລີ່ມຊື່ນບານນິດໜ້ອຍ
ນາງປ່ອຍສາຍຕານິ້ງ ຫຼິງເຂົາແລ້ວເວົ້າຕໍ່
" ຂ້ອຍກໍ່ຍິ້ມແລ້ວນີ້ ຕົວເຈົ້າຊ່ວຍຂ້ອຍແມ "
" ເວົ້າແທ້ໃດຍາມຍິ້ມ ຊ່າງງາມເດັ່ນໃນອຸລາ
ຍິ້ມດົນໆແນ່ແມລະ ຊິນັ່ງຊົມຕົວເຈົ້າ "
ສຸມາລີ ເອົາມືຍູ້ ຈັບຕົວເຂົາຄ່ອຍໆ
" ຢ່າມາຍົວະຂ້ອຍຍິ້ມ ຄົນບ້າໜ້າບໍ່ອາຍ "
" ເປັນແນວໃດເລື່ອງໂກດຮ້າຍ ຫາຍສວ່າງໃນອາລົມ ແລ້ວຕີ "
ນາງແປງຜົມທີ່ບັງຕາ ຈາກໜ້ານາງແລ້ວຈາເວົ້າ
" ແນ່ນອນເຮົາຕ້ອງທຳແທ້ ແຕ່ກັບເມືອຮອດເຮືອນກ່ອນ
ຄົນທີ່ຈະເດືອດຮ້ອນ ເປັນເຈົ້າບໍ່ແມ່ນນາງ "
" ເຈົ້າຄິດວ່າຂ້ອຍຢ້ານ ຄຳຂູ່ເຈົ້າບໍນາງ "
ບົວສະບາ ວາງຄຳ ເຍີ້ຍນາງແລ້ວຫົວຂຶ້ນ
ສຸມາລີ ຫຶນໃນແຂ້ວ ທັງສາຍຕາລ້າວໃສ່
" ອົດດີໃຈ ເມືອຮອດບ້ານ ຫູເຈົ້າຊິຢ່ອນຍານ "
" ເຈົ້າເວົ້າປານກັບຂ້ອຍ ບໍ່ມີແຂ່ງແຂນຂາ "
" ເຈົ້າຈະມາລວນລາມ ຜູ້ອ່ອນແອຫຼືນີ້
ອວດແຕ່ໂຕມີກ້າມ ລວນລາມເຮົາໄດ້ງ່າຍ
ແຕ່ຂ້ອຍໝາຍຊະນະເຈົ້າ ອາໃສເລ້ຫຼ່ຽມກົນ "
ບົວສະບາ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຟັງແນ່ຕີອາຈານ ເພິ່ນຖາມຫຍັງຫັ້ນ "
" ' ແກ້ວຢູ່ໃນຂັນນີ້ ທັງໝົດມີ ສິບເກົ້າໜ່ວຍ
ສາມສາວງາມຊ່ວຍຍ້າຍ ຂົນແກ້ວອອກໄປ
ຜູ້ທີໜຶ່ງຖືໄດ້ ເທື່ອສາມໜ່ວຍໃນມື
ຜູ້ທີສອງສາມາດຖື ສີ່ໜ່ວຍຍໍພໍໜ້າ
ຜູ້ທີສາມຖືຫ້າ ຂົນອອກມາຈັດແຈງໃໝ່
ຢູ່ໃນຂັນ ບໍ່ໃຫ້ເຫຼືອແກ້ວຄ້າງ ຜູ້ຈັກຖ້ຽວຈຶ່ງຊິໝົດ ? "
ນັກຮຽນຈົດຂຽນແຕ້ມ ຄິດໄລ່ຢູ່ງຸບໆ
ບໍ່ເຫັນໃຜສະຫຼູບຜົນ ເພາະໄລ່ກັນບໍ່ທັນໄດ້
ອາຈານໄຂວາຈາຂຶ້ນ " ມີໃຜແກ້ໄດ້ບໍ່ ? "
ຫຼາຍຄົນຕ່າງກໍ່ຍິ້ມ ສະແດງໜ້າແລ້ວແກວ່ງຫົວ
ແນມເຫັນຈົວຍໍມືຂຶ້ນ ແລ້ວຖາມຕໍ່ອາຈານ
" ຕັ້ງບວກລົບຄູນຫານ ໄດ້ແຕ່ພຽງສົມຜົນນີ້
ສ່ວນວິທີຂຽນແກ້ ອາຈານບອກໃຫ້ແນ່ "
ຕ່າງກໍ່ແລເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຫົວຍິ້ມໃສ່ກັນ
" ບົດເລກພຼະຂຽນນັ້ນ ຜູ້ທີໜຶ່ງສາມອິກ ( 3X )
ຜູ້ທີສອງສີ່ອີກະເລັກ ( 4Y ) ແລະຫ້າແຊັດຜູ້ສາມຫັ້ນ ( 5Z )
ບວກເຂົ້າກັນອອກສິບເກົ້າ ເອົ໋າພາກັນແກ້ເບິ່ງ "
ຍິ່ງໄລ່ເຫິງຍິ່ງບໍ່ໄດ້ ນັກຮຽນນັ້ນແກວ່ງຫົວ
ບົວສະບາ ຄິດຄົ້ນຄວ້າ ສິ່ງງ່າຍມາຂຽນ
ຕາມບົດຮຽນ ອຸປະຄູນ ແລະ ທະວີຄູນ ນັ້ນ
ຂຽນເປັນຖັນລົງໄວ້ ຈຳນວນໃດເໝາະກວ່າ
ຖັນໃດ ຫານຂາດ ສາມ ສີ່ ຫ້າ ຂຽນໄວ້ຕໍ່ໆລົງ
ຈຸດປະສົງເພື່ອຊິໄດ້ ຄິດໄລ່ປະສົມກັນ
ຖ້າຫາກສາມຈຳນວນໃດ ບວກກັນອອກສິບເກົ້າ
ກໍ່ຈິ່ງເອົາຈຳນວນນັ້ນ ເປັນຂອງຜູ່ໜຶ່ງໆ
ແລ້ວຈຶ່ງ ຫານໃຫ້ສາມສີ່ຫ້າ ກໍ່ເປັນຖ້ຽວທີ່ຂົນ ~ ~ ~ ~ ~ ~
ຫຼາຍຄົນຕ່າງກໍ່ເວົ້າ ຕອບຕໍ່ເປັນສຽງດຽວ
" ສອງຖ້ຽວຄົນທຳອິດ ແລະຜູ້ທີສອງນັ້ນ
ຄົນທີ່ສາມ ຂະຫຍັນໜ້ອຍ ຂົນໄປໄດ້ຖ້ຽວໜຶ່ງ "
ແລ້ວອາຈານຈຶ່ງຍິ້ມ ຈາຂຶ້ນ " ເກັ່ງທຸກຄົນ
ແຕ່ວ່າຜົນທີ່ໄດ້ ຄິດໄລ່ແນວໃດ ? "
ບໍ່ມີໃຜພໍຄົນ ກ້າອ້າງໃນວິທີແກ້
ມີແຕ່ ບົວສະບາ ອ້າງ ເອົາບົດຂຽນໄປໃຫ້ເບິ່ງ
ອາຈານເຍິງເຈ້ຍຂຶ້ນ ແລ້ວຈາເວົ້າ " ນ້ອງເກັ່ງຫຼາຍ
ບົດເລກແກ້ງ່າຍນີ້ ວິທີໄລ່ມີຫຼາຍ
ພວກມໍປາຍມໍຫົກ ອາດຊິຕົກໝົດຊັ້ນ
ເພາະວ່າພາກັນແກ້ ຕາມວິທີທີ່ຍາກກວ່າ
ສາມຕົວລັບ ສົມຜົນກຳນົດບໍ່ໄດ້ ພາກັນແກ້ໄລ່ຈັ່ງໃດ ? "
ພໍທຸກຄົນໄດ້ເບິ່ງແລ້ວ ເລກງ່າຍໆຍັງເຈັບຫົວ
ພາກັນມົວເມົາຄິດ ໄລ່ຈົນເຕັມເຈ້ຍ
ສຸດທ້າຍມາເສຍໜ້າ ເດັກມໍສາມຮູ້ດີກວ່າ
ຮຽນຂຶ້ນຫ້ອງລ້າໆ ຄວາມຮູ້ໂລດບໍ່ມີ
" ບັດນີ້ຖາມຂໍ້ທ້າຍ ໄລ່ງ່າຍໆມັນໆ
ຈົ່ງພາກັນຟັງຄຳຖາມ ແລ້ວຈຶ່ງຂຽນວິທີແກ້
' ລົດບີບແກຄົນຂຶ້ນ ຊາຍລື່ນຍິງສາມເທື່ອ
ພໍເມື່ອລົດຈອດປ້າຍ ຊາຍລົງຫ້າຍິງຂຶ້ນສອງ
ພໍລອງນັບອີກຄັ້ງ ຜູ້ຊາຍລື່ນສາມຄົນ
ຖາມວ່າຄົນໂດຍສານ ຂຶ້ນທຳອິດຈັກຄົນນີ້ ? "
ມາລາໃຈ ມີຮອຍຍິ້ມ " ຮຽນອາຈານ ນ້ອງຕອບວ່າ
ຄົນຂີ່ມາກ່ອນຈອດປ້າຍ ຊາວຄົນແທ້ແນ່ນອນ "
ສາຍຕານາງສົ່ງຢ້ອນ ແນມມາເບິ່ງ ບົວສະບາ
ຍິກຫາງຕາເບົາໆ ຍິ້ມໃສ່ເຂົານິດໜ້ອຍ
ສຸມາລີ ຄອຍຈ້ອງ ຂີນຕາເອົາແທ້ວ່າ
ບົວສະບາ ກໍ່ຍິ້ມ ນິດໜ້ອຍສົ່ງຄືນ
ສຸມາລີ ຂົມຂື່ນເນື້ອ ກັບພາບຖັ່ງດວງໃຈ
ນາງເດ່ມືໄປບິດຂາ ເຮັດໃຫ້ຕົວເຂົາຮ້ອງ
ບົວສະບາ ແນມຈ້ອງ ສົບຕາແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ບິດຂາຂ້ອຍເຊັ່ນນີ້ ຫວງຂ້ອຍແມ່ນບໍ ? "
ສຸມາລີ ບໍ່ຊ້າ ບິດຕໍ່ທັນທີ
" ຂ້ອຍເຈັບໃດ ສຸມາລີ ເຈົ້າຈົ່ງເຊົາຢ່າບິດຂ້ອຍ "
ເຂົາປ່ອຍວາຈາເວົ້າ ວອນນາງຢ່າງຄ່ອຍໆ
ນາງປ່ອຍມືອອກແລ້ວ ຕາເລັງຈ້ອງໃສ່ເຂົາ
ນາງຄ່ອຍວາຈາເວົ້າ ອ່ອນໆຫວານໆ
" ແມ່ນໃຜຫວະອຸທານ ວ່າຢ່າບິດຂາຂ້ອຍ
ພຽງຂ້ອຍຊູນນິດໜ້ອຍ ທຳມາຍາອ້ອນອິ່ນ
ທັງແຜ່ນດິນຍົກຍ້ອງ ຜູ້ຊາຍກ້າແກ່ນແຂງ
ແຕ່ເຈົ້າ ມາສະແດງໃຫ້ຕົວຂ້ອຍ ເຫັນຈຸດອ່ອນຄວາມເປັນຊາຍ
ເຈັບນິດດຽວບໍ່ເຖິງຕາຍ ກໍ່ໜ້າອົດທົນໜ້ອຍ
ເຮັດສຳອອຍແນວນີ້ ເສຍສັກສີໝົດຄ່າ
ຂ້ອຍວ່າ ເຈົ້າສົມຄວນໄປນຸ່ງສິ້ນ ຖ້າໃຈເຈົ້າອ່ອນແອ "
ບົວສະບາ ແລດູໜ້າ ບໍ່ເວົ້າວ່າຄຳໃດ
ເຂົາຮູ້ສຶກບໍ່ພໍໃຈ ຕໍ່ຄຳນາງຫຍາມເວົ້າ
ກໍ່ເພາະເຮົາເຫັນເຈົ້າ ສະໜິດກັນມາກກວ່າ
ຂ້ອຍຈຶ່ງວ່າເຊັ່ນນີ້ ແຕ່ຕົວເຈົ້າຄິດຫຼາຍ
ເລີຍເຫັນຂ້ອຍໃນແງ່ຮ້າຍ ໄຮ້ຄ່າສັກສີເສຍ
ກາຍເປັນຊາຍຈິດເພຍ ອ່ອນແອໃຈທໍ້
ຂ້ອຍກໍ່ສຳອອຍຫຼິ້ນ ພຽງລົມກັນເທົ່ານີ້ນ່າ
ຍັງຕູ່ຫາຂ້ອຍໄດ້ ໃຫ້ເປັນເລື້ອງເສື່ອມສິນ
ຂ້ອຍໄດ້ຍິນເຈົ້າເວົ້າ ປະນາມດ່າຄວາມເປັນຊາຍ
ເຫັນຂ້ອຍໝົດຄວາມໝາຍ ຢູ່ໃນສາຍຕາເຈົ້າ
ຕໍ່ແຕ່ນີ້ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຈາເວົ້າ ຄຳອ່ອນແອໃຫ້ເຈົ້າວ່າ
ຈະບໍ່ທຳທ່າຂີ້ອ້ອນ ໃຫ້ຕົວເຈົ້າມິ່ນຫຍາມ
ບົວສະບາ ສຸດຫັກຫ້າມ ຕໍ່ຄຳກ່າວຂອງນາງ
ເຂົາລຸກຍ່າງອອກຫ້ອງໄປ ບໍ່ກ່າວລາພໍນ້ອຍ
ສຸມາລີ ຄອຍແນມຈ້ອງ ທັງໃຈກໍ່ຄິດວ່າ
' ບໍ່ໜ້າເລີຍຊາຍດັ່ງເຈົ້າ ຊິໃຈນ້ອຍໄຮ້ເຫດຜົນ ' ~ ~ ~ ~ ~
ມາລາໃຈ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ ເມື່ອມາມໍ່ ສຸມາລີ
" ຂ້ອຍຍິນດີຢາກມາລົມ ເພື່ອຮູ້ກັນກັບເຈົ້າ "
ມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ ໄຂຄຳຂຶ້ນກ່ອນ
" ກະລຸນານັ່ງບ່ອນນີ້ " ພວກນາງຍິ້ມຕໍ່ກັນ
" ເຈົ້ານັ້ນຮຽນເກັ່ງນີ້ ຄິດອ່ານສະໝອງໄວ "
ສຸມາລີ ຈາໄຂ ຍ້ອງນາງໃນຕອນຕົ້ນ
" ຜູ້ສົນໃຈສະແຫວງຮູ້ ໝົດທຸກຄົນສາມາດເກັ່ງ
ບໍ່ແມ່ນ ຮອດມື້ເສັງຈຶ່ງຄົ້ນຄວ້າ ຫຼືລໍຖ້າກ່າຍເອົາ
ຂໍອະໄພຖ້າຂ້ອຍເວົ້າ ຫາກຖືກບ່ອນໃຈດຳ
ເຮົາຄ່ອຍຈຳຫວນຄິດ ແຕ່ລະວັນນິດໜ້ອຍ
ຄ່ອຍໆຮຽນໄປເລື້ອຍ ຫຼາຍວັນຫາກຊິເກັ່ງ
ຮອດມື້ເສັງເພີ່ມຄົ້ນຄວ້າ ເສັງໄດ້ຜ່ານສະບາຍ
ບໍ່ແມ່ນເຮົາໃສ່ຮ້າຍ ໃດໝູ່ ນີ້ຄວາມຈິງ
ເຖິງວ່າເຮົາເປັນຍິງ ກໍ່ເກັ່ງທຽມຜູ້ຊາຍໄດ້
ພຽງແຕ່ໃຈເຮົາຕັ້ງ ຍາມຮຽນຕ້ອງຈົດຈໍ່
ພໍຍາມຫວ່າງຢູ່ບ້ານ ເຮົານັ້ນກໍ່ອ່ານຄືນ
ພະຍາຍາມອ່ານລຶ້ມ ຫາກຄ່ອຍຈື່ໄປເອງ
ຮັບຮອງໃນວັນເສັງ ຜ່ານສະບາຍຫາຍຮ້ອນ
ບໍ່ແມ່ນຈາສອນເຈົ້າ ເຮົາຮຽນຢ່າງທີ່ວ່າ "
" ປານນັ້ນ ຍັງມີຄົນເກັ່ງກວ່າເຈົ້າ ເຂົາຮຽນຮູ້ຈັ່ງໃດ ? "
ມາລາໃຈ ໄຂຍິ້ມ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຂ້ອຍບໍ່ມີຄຳເຫັນ ເພາະຂ້ອຍເປັນທີສອງນີ້ "
ສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ ວາຈາໃຫ້ເຂົ້າທ່າ
" ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ວ່າເຈົ້າ ແຕ່ເຮົາເວົ້າເລື່ອງຈິງ "
ສອງຍິງສາວແນມໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຢ່າງສຸກໃຈ
" ບົວສະບາ ໄປໃສ ຂ້ອຍຍ່າງມາເຫັນລົມເຈົ້າ ? "
" ຄິດວ່າເຮົາຫວນຮູ້ ຕົວເຂົາໄປທຸກທີ່ ?
ເຂົາຍ່າງໜີຈາກຂ້ອຍ ບໍ່ເຫັນເວົ້າກ່າວຫຍັງ "
ມາລາໃຈ ຟັງນາງເວົ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
" ຂ້ອຍຕ້ອງການຮູ້ຈັກລາວ ເຈົ້າແນະນຳໄດ້ບໍນີ້ ? "
ສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ ແນມນາງແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ເຈົ້າກ້າຫານຢູ່ແລ້ວ ໃນເລື້ອງຄົບຫາ "
" ແຕ່ວ່າຂ້ອຍບໍ່ກ້າ ຈະໄປເອີ່ຍກັບເຂົາ
ແນະນຳເຮົາຈັກນິດ ອາດຊິດີໃດເຈົ້າ "
ຫຼັງຈາກ ມາລາໃຈ ເວົ້າ ສຸມາລີ ຫົວຄ່ອຍໆ
" ຂ້ອຍກໍ່ເຫັນພວກເຈົ້າ ຫົວຍິ້ມໃສ່ກັນ
ບໍ່ວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ກ້າເອີ່ຍກັບເຂົາ "
" ກໍ່ເຮົາຍັງເກງໃຈໂຕ ຊິເຂົ້າໄປຈາເວົ້າ "
" ເລີຍເອົາເຮົາເປັນຂົວຂ້າມ ຫຼືພາຍເຮືອເຂົ້າໄປສົ່ງ
ຫວັງວ່າ ແຂ້ສົ່ງໝາຂ້າມນ້ຳ ວິດແລ້ວຂີ້ໃສ່ດັງ "
ມາລາໃຈ ຟັງນາງເວົ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
" ຂ້ອຍບໍ່ຫານເນລະຄຸນ ຜູ້ເຮັດດີກັບຂ້ອຍ
ບໍ່ວ່າຊິໃຈນ້ອຍ ຫວງກິນຢ້ານບໍ່ອີ່ມ "
ແລ້ວສອງສາວກໍ່ຍິ້ມ ຫົວຂຶ້ນຢ່າງຖືກໃຈ
" ຊັ້ນເຈົ້າຊິໃຫ້ຂ້ອຍ ແນະນຳວ່າແນວໃດ ? "
" ເຈົ້າກັບເຂົາເປັນໃຜ ແນະນຳກ່ອນແມນີ້ "
ມາລາໃຈ ນາງຈີ້ ເຈາະໃຈເຂົ້າໄປກ່ອນ
ສຸມາລີ ຈຳຕ້ອງຊ້ອນ ຄວາມໃນນັ້ນໄວ້ໃຫ້ດີ
" ລະຫວ່າງພວກເຮົານີ້ ກໍ່ເປັນເພື່ອນທຳມະດາ
ດັ່ງເຈົ້າເຫັນນັ້ນລະ ມັກຢອກຕົວຫົວຫຼິ້ນ "
" ແຕ່ຂ້ອຍຍິນບາງຄົນເວົ້າ ເປັນແຟນກັນນີ້ນ່າ "
ມາລາໃຈ ກ່າວເວົ້າ ເຈາະຈີ້ມສິ່ງຖາມ
" ຄັນເວົ້າຕາມຄວາມຈິງແລ້ວ ເຮົາເປັນເພື່ອນສະໜິດກັນ
ສິ່ງຜູກພັນທາງໃຈ ກໍ່ອາດມີນິດໜ້ອຍ
ເປັນພຽງ ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຂ້ອຍ ເຂົາບໍ່ເຄີຍຮັບຮູ້ເທື່ອ "
" ຂ້ອຍຈະລອງເຊື່ອເຈົ້າ ກັບຄຳເວົ້າວ່າເພື່ອນກັນ "
" ສະແດງວ່າເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ຍອມເຊື່ອສິ່ງເຮົາຈາ ? "
" ຂ້ອຍກໍ່ພວມພະຍາຍາມ ເພື່ອເຂົ້າໃຈສິ່ງຈາເວົ້າ "
" ຂ້ອຍຮູ້ດີວ່າຕົວເຈົ້າ ສະໝອງໄວຮັບຮູ້ງ່າຍ
ມີສາຍຕາທີ່ຄິດຄົ້ນ ເຫັນແລ້ວກໍ່ເຂົ້າໃຈ "
" ເຈົ້າຍ້ອງເຮົາເກີນໄປແລ້ວ ຄວາມໂງ່ຂ້ອຍມີຫຼາຍ
ເປັນຕົ້ນເລື່ອງຜູ້ຊາຍ ຢາກເຂົ້າໃຈຈິງແທ້ "
ສຸມາລີ ແລໜ້າ ແນມຕາແລ້ວເວົ້າຕໍ່
" ຂ້ອຍກໍ່ວ່າຢ່າງເຈົ້າ ຜູ້ຊາຍນີ້ຍາກເຂົ້າໃຈ "
" ຊັ້ນເຈົ້າກໍ່ເຄີຍຮ້ອງໄຫ້ ຫຼາຍໆເທື່ອເພາະຕົວເຂົາ "
ນາງເວົ້າເຈາະທາງໃນ ເພື່ອຊອກເອົາຄວາມຈິງໄວ້
ສຸມາລີ ໄຂຍິ້ມ ເບີຍອາລົມອອກນິດໜ່ອຍ
" ເຫດຜົນໃດຂ້ອຍຊິໄຫ້ ພວກເຮົານັ້ນເພື່ອນກັນ "
ມາລາໃຈ ສຸກສັນຍິ້ມ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຖ້າຂ້ອຍມີຈຸດປະສົງ ຢາກພົບເຂົາເປັນແຟນນີ້
ເຈົ້າຈະມີຄວາມເສົ້າ ເຫງົາໃນໃຈຫຼືບໍ່ ? "
ທັງນັ່ງລໍຈົດຈໍ່ຕັ້ງ ຟັງຄຳເວົ້າທີ່ຕອບມາ ~ ~ ~ ~ ~
ສຸມາລີ ອວ່າຍໜ້າ ມາເບິ່ງ ມາລາໃຈ
ນາງຢາກໄຂຄວາມໃນ ອອກມາໃຫ້ຫວນຮູ້
ວ່າເຂົາເປັນຊາຍຊູ້ ໃນໃຈນາງຢ່າງແນ້ວແນ່
ຢາກດູແລຢູ່ໃກ້ ຄຽງຂ້າງຄູ່ສູ່ວັນ
ນາງຢາກບອກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ອອກມາສູ່ ມາລາໃຈ
ບອກຄວາມໃນຂອງອົກ ວ່າຮັກຊາຍຄົນນີ້
ນາງຢາກມີຄຳເວົ້າ ກັບ ມາລາໃຈ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ
ດວງອຸລານາງຈ່ອງແລ້ວ ບໍ່ວາງໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄປ
ດ້ວຍຫົວໃຈນາງແລ້ວ ນາງຢາກກ່າວໃຫ້ມັນນັກ
ກ່າວອອກມາເຖິງຄວາມຮັກ ທີ່ມີຢ່າງນອງລົ້ນ
ກ່າວໃຫ້ຄົນເຂົາຮູ້ ຫົວໃຈນາງໄດ້ຈັບຈ່ອງ
ໃຈນາງປອງໜ່ຽວໝັ້ນ ກັບເຂົານັ້ນຢ່າງແນ່ໃຈ
ແຕ່ແລ້ວ ນາງໄດ້ພຽງຄິດໄວ້ ຊ້ອນເຊື່ອງໃນດວງໃຈ
ນາງຈຶ່ງເກັບຄວາມໃນ ໃສ່ຊວງຕົນໄວ້
ບໍ່ໃຫ້ ມາລາໃຈ ຮູ້ ວ່າໃຈນາງຮັກເຂົາແນ່
ເພື່ອພິສູດຮັກແທ້ ນາງນັ້ນຄິດຢາກລອງ
" ຕົວຂ້ອຍ ບໍ່ມີຫຍັງຂັດຂ້ອງ ຕາມແຕ່ຕົວເຂົາ
ພວກເຮົາ ເປັນຜູ້ຍິງຄືກັນ ບໍ່ຮູ້ໃຈເຂົາໄດ້
ເຂົາພໍໃຈໃຜນັ້ນ ເປັນຈຸດສໍາຄັນກວ່າ
ຖ້າວ່າເຂົາຮັກຂ້ອຍແລ້ວ ຕົວເຈົ້າຕ້ອງປ່ຽນໃຈ "
" ມັນກໍ່ຍັງບໍ່ແນ່ໄດ້ ທີ່ຈະກ່າວສະຫຼູບຜົນ
ແນວຄິດຂອງຄົນເຮົາ ທຸກໆວັນປ່ຽນແປງໄດ້ "
" ໜ້າສົນໃຈຄຳເຫັນເຈົ້າ ເປັນຄວາມຈິງທີ່ກະຈ່າງ
ທຸກຢ່າງໃນໂລກນີ້ ລ້ວນເປັນເລື້ອງບໍ່ແນ່ນອນ "
" ດັ່ງບົດສອນກ່າວໄວ້ ທຸກສິ່ງອະນິຈັງ
ຄວາມທ່ຽງແທ້ຍັງບໍ່ມີ ໃຫ້ອໍາມະຕະໄດ້ "
ມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ ເອົາທໍາເຂົາມາວ່າ
ສິ່ງທໍາມະສອນສັ່ງໄວ້ ເປັນເລື້ອງໜ້າຮິ່ນຕອງ
ແລ້ວສອງສາວກໍ່ຍິ້ມ ຮັບວ່າກັບຄຳສອນ
ສິ່ງແນ່ນອນ ຄືຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ ຊ່າງອະນິຈັງແທ້
ແມ່ນແຕ່ແປວກະແສນໍ້າ ໄຫຼແຮງຍັງຕັນຢູ່
ນັກປາດແສນຮໍ່າຮູ້ ຍັງຜິດໄດ້ດັ່ງກັນ
ສຸມາລີ ຫັນໜ້າ ມາເວົ້າຕໍ່ ມາລາໃຈ
" ເຈົ້າຮູ້ເຂົາດົນປານໃດ ຈິ່ງຢາກເປັນແຟນນີ້ "
ມາລາໃຈ ມີຮອຍຍິ້ມ ສາຍຕາຫວານແລ້ວຕອບວ່າ
" ຂ້ອຍນີ້ຫາກໍ່ຮູ້ ສອງສາມມື້ທີ່ພົບກັນ
ແຕ່ຂ້ອຍເຫັນເຂົານັ້ນ ມີຫຼາຍຢ່າງຕິດໃຈເຮົາ
ເລີຍຄິດ ຢາກໄດ້ເຂົາມາເປັນແຟນ ເຫດຜົນມີພຽງນີ້ "
ສຸມາລີ ແນມໜ້າ ໃນໃຈກໍ່ຄິດວ່າ
' ໜ້າຕາງາມທ່ຽງແທ້ ແຕ່ໃຈນັ້ນງ່າຍໄປ '
ພິທີກອນນັ້ນໄດ້ ປະກາດກ່າວປິດພິທີ
ສຸມາລີ ຈາຊວນ ໝູ່ຄູ່ນາງຄຽງໃກ້
ມາລາໃຈ ຫົວຍິ້ມ " ຂໍໄປນຳໄດ້ບໍ່ ? "
" ຂ້ອຍກໍ່ພວມຊິເວົ້າ ຊວນເຈົ້າຢູ່ນີ້ໜາ "
ສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ ພ້ອມພໍ່າ ມາລາໃຈ
" ເຮົາພາກັນໄປເທາະ ໝູ່ຊິໄປໝົດແລ້ວ "
ສຽງແຊວໆຍັງກ້ອງ ລົມກັນດັງສະນັ່ນ
ເວົ້າເລື່ອງນີ້ເລື່ອງນັ້ນ ພໍໄດ້ຮັບຟັງ
ພວກນາງມານັ່ງຫຼິ້ນ ແຖວຮົ່ມຝາງແດງ
ດອກເບັ່ງບານແຊມກົກ ເຮື່ອເຮືອງເຕັມຕົ້ນ
ປະປົນກັບໃບໄມ້ ພວມຂຽວງາມອຸ່ມທຸ່ມ
ໃຕ້ຮົ່ມສາວນັ່ງຈຸ້ມ ຈາຫຼິ້ນມ່ວນຫົວ
ສຽງເນືອງນົວນາດນ້ອມ ປາກຄ່ອງສຽງໃສ
ເວົ້າເລື່ອງຊາຍຄົນໃດນໍ ຈິ່ງມ່ວນໃຈປານນີ້
ບາງຄັ້ງມີຮອຍຍິ້ມ ສຽງໂຮນຳດັງສະນັ່ນ
ເລົ່າເລື່ອງນີ້ເລື່ອງນັ້ນ ປະສົມເຂົ້າໃສ່ກັນ
ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງນັ້ນ ພວມຍ່າງເດີນມາ
ສາຍຕາຂອງສາວໆ ຕ່າງກໍ່ແຍງຊົມຍ້ອງ
ສາວອ້ວນມອງເຫັນແລ້ວ ຕີງຫາງຕາໃສ່ພວກໝູ່
" ມີໃຜຮູ້ບໍ່ນີ້ ຊາຍຄົນນັ້ນຊື່ຫຍັງ ? "
ທຸກຄົນໄດ້ຟັງແລ້ວ ກໍ່ຍິ້ມຕໍ່ຢ່າງຈິງໃຈ
" ເຈົ້າໄປນອນຢູ່ໃສລະ ຈິ່ງເລົ່າຖາມຊຸມຂ້ອຍ "
ມາລາໃຈ ປ່ອຍຮອຍຍິ້ມ ຈິງໃຈບອກບົ່ງ
ທິບພະວົງ ຕົວອ້ວນໆ ກໍ່ເລີຍຍິ້ມເພື່ອລຶບອາຍ
ສະບາຍດີ ! ສຽງກ່າວຂຶ້ນ ຈາກຊາຍທີ່ພວມມາເຖິງ
ເຂົາເບິ່ງສາວໃນວົງ ແລ້ວປ່ອຍໃຈໄຂແຍ້ມ
ມາລາໃຈ ແນມໜ້າ " ກະລຸນາເຊີນນັ່ງ
ມັກບ່ອນໃດຕາມແຕ່ເຈົ້າ ພວກເຮົານັ້ນບໍ່ຂີນ "
ພໍເມື່ອເຂົາໄດ້ຍິນແລ້ວ ນັ່ງຂ້າງບ່ອນ ມາລາໃຈ
ພ້ອມທັງໄຂວາຈາ ຕໍ່ພວກນາງນິດໜ້ອຍ
" ນາມມະກອນຂອງຂ້ອຍ ບົວສະບາ ເປັນຊື່
ພວກເພື່ອນຄືຊິຮູ້ ໝົດແລ້ວທຸກໆຄົນ ຕິບໍ ? "
ມາລາໃຈ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ ໃຫ້ແກ່ ບົວສະບາ
" ຂໍສະແດງຄວາມຍິນດີ ທີ່ຮູ້ກັນກັບເຈົ້າ "
ມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ ໄຂໄມຕີໄວ້ກ່ອນ
ບົວສະບາ ຈຶ່ງກ່າວຕ້ອນ ວອນເວົ້າລ່ອງຄໍ
" ເຮົາກໍ່ຍິນດີດ້ວຍ ດອມໝູ່ສາວສວຍ
ທີ່ຊ່ວຍຊວນຕົວເຮົາ ຮ່ວມວົງວາຈາເວົ້າ
ຮ່ວມສາວໆມີຮອຍຍິ້ມ ໄຍສະເໜສວຍສະຫງ່າ
ພຽງຂ້ອຍມາພົບຍິ້ມ ຍັງຫວານຊຶ້ງຊໍ່າໃຈ " ~ ~ ~ ~ ~
" ຮູບຮ່າງບໍ່ຂີ້ຮ້າຍ ເວົ້າກໍ່ມ່ວນນວນຫູ
ຮຽມຢາກດູທາງໃນ ເບິ່ງເດຫົວໃຈເຈົ້າ
ຢ້ານຫວານພຽງຄຳເວົ້າ ສະເໜຫາພາຍນອກ
ສ່ວນທາງໃນບອກບໍ່ໄດ້ ຢ້ານໃຈສົ້ມກວ່າໝາກນາວ ພຸ້ນນາ "
ສຽງຈາກສາວຜູ້ອ່າວອ້ວນ ກວ່າໝູ່ໃນວົງ
ແລ້ວພວກນາງພາກັນໂຮ ຊວ່າແຊວດ້ວຍຄວາມປຶ້ມ
" ໂອຂ້ອຍລືມໄຂຂໍ້ ແນວນາມຊັ້ນຊື່
ມັນນັ້ນຄືດັ່ງຂ້ອຍ ບໍ່ລອຍລ້ອງຫ່າງເຫີນ ດອກນາ
ຊື່ຂ້ອຍຕາມໝູ່ເອີ້ນ ອ້ວນ ອຸ່ນນວນນົງ
ທິບພະວົງ ຄືນາມ ແຫ່ງຮຽມເປັນເຄົ້າ "
" ໂອໂຫນາມມະກອນເຈົ້າ ສົມຕົວຕາມແຕ່ງ
ທິບພະວົງ ກໍ່ແມ້ງ ຟັງໄດ້ມ່ວນດີ "
" ຂ້ອຍບໍ່ບອກກໍ່ໄດ້ຕີ້ ເພາະທຸກທີ່ຫວນເຫັນ
ພວກເຮົາ ເປັນເພື່ອນຮຽນໃນຄາວຫຼັງ ຮ່ວມກັນແຕ່ຍັງນ້ອຍ "
ສຸມາລີ ສອຍຂຶ້ນ ສະແດງຕົນຕາມຕ່າວ
ບົ່ງບອກຂ່າວໃຫ້ໝູ່ຮູ້ ວ່າຕົນລື້ງຕັ້ງແຕ່ເຫິງ
" ເຮົາໂລດຫາກໍ່ເພິ່ງຮູ້ ເປັນແຟນເກົ່າກັນເບາະ ? "
ສາວອ້ວນ ສອຍເອາະເຊາະ ເພື່ອເກາະເອົາຄໍາເວົ້າ
ສຸມາລີງົມເກົ້າ ແປງຜົມໜ້ອຍໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງຂານຕອນຕ້ານ ສາວອ້ວນຜູ້ວ່ານາງ
" ແນ່ນອນ ຂ້ອຍບໍ່ຂີນຄັດຄ້ານ ຖ້າພວກໝູ່ເຫັນດີ
ມາພີ້ຕີ ບົວສະບາ ມານັ່ງຮຽງຮຽມພີ້ "
ພ້ອມທັງມີສາຍຕາອ້ອນ ວອນເຂົາເຂົ້າມາສູ່
ຖ້າອົດໃຈຢູ່ໄດ້ ຄົນນັ້ນບໍ່ແມ່ນຊາຍ
ບົວສະບາ ເຄື່ອນຍ້າຍ ລຸກຍ່າງເດີນໄປ
ສຸມາລີ ຕາໃສ ໃສ່ເຂົາຄາວນ້ອຍ
ທັງໝົດຄອຍແນມໜ້າ ໃນສາຍຕາທີ່ຈົດຈໍ່
ທຸກຄົນເຜີຍຜໍ່ໜ້າ ແລ້ວຫົວຍິ້ມຕໍ່ກັນ
ສ່ວນສາວ ມາລາໃຈ ນັ້ນ ແນບເນັ່ງແນຈິດ
ໃຊ້ສາຍຕາເປັນແນວຄິດ ລິດທິການແທນຄຳເວົ້າ
ສຸມໃສ່ເຂົາເປັນຄື້ນ ຫວງເຂົາຢ່າງດູດດື່ມ
ແລ້ວຕື່ມເຕີມຕໍ່ທ້າຍ ດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ສຽບໃຈ
" ຄົນຫຼໍ່ສົດຊື່ນໃຊ້ ຄວາມຫຼໍ່ໃຫ້ເປັນຜົນ
ຄ່າຂອງຄົນຄົງສູງ ຈຶ່ງອວດຕົວເອງໄດ້
ລົມປາກສາວໄຂເວົ້າ ຄຳດຽວກໍ່ໃຈງ່າຍ
ບໍ່ໜ້າເລີຍຊາຍດັ່ງເຈົ້າ ຫູເບົາໃບ້ບອດສະໝອງ "
ບົວສະບາ ຈຳຕ້ອງ ໂຍບນັ່ງເບົາໆ
ແວວຕາເຂົາເປັນປະກາຍ ກຽດນາງໃນຄຳເວົ້າ
ນາງກັບເຂົາເປັນໃຜແທ້ ທຳວາທີທ້າທ່າ
ໃບໜ້າງາມອ່ອນນ້ອມ ແຕ່ຄຳເວົ້າບໍ່ຮິ່ນຕອງ
ສຸມາລີ ປະຄອງຂ້າງ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ບົວສະບາ
" ມາໃກ້ເຮົາດີແລ້ວລະ ຊິເບິ່ງແຍງດູແລເຈົ້າ "
ພໍໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າ ມາລາໃຈ ສີໜ້າຫຼ່າ
ນາງຄິດຫາສິ່ງແກ້ ກັບຄຳເວົ້າທີ່ສຸຂຸມ
" ຄຳເວົ້າຂ້ອຍ ອາດບໍ່ນຸ້ມດັ່ງຝ້າຍ ຫຼືແຫຼມດັ່ງປາຍເຂັມ
ແລະບໍ່ ເຜັດ ເຄັມ ຫວານ ດັ່ງ ພິກ ເກືອ ລຳອ້ອຍ
ຕົວຂອງຮຽມຍັງດ້ອຍ ຜະຫຍາຮຽມບໍ່ທັນຄ່ອງ
ສະໝອງຍັງບໍ່ຮອບຮູ້ ຈຶ່ງຫຼົງເວົ້າໃຫ້ເພິ່ນຊັງ "
ມາລາໃຈ ກ່າວຢັ້ງ ສະເໜີເພດເຍົາໄວ
ຄິດເສຍໃຈໃນຕົນເອງ ທີ່ກ່າວຈາສັນນັ້ນ
ມັນບໍ່ສົມຄວນແທ້ ຈະແນຄຳແຄ້ນຄ່າ
ຫຼົງຮັກເຂົາເຮົາບໍ່ໜ້າ ວາຈາເວົ້າລົບລູ່ໃຈ
" ຂໍອະໄພໂທດດ້ວຍ ທີ່ຂ້ອຍກ່າວບໍ່ເໝາະສົມ
ກ່າວທະນົງແນວຄິດ ບໍ່ໄຄ່ຄວນຄຳເວົ້າ
ຫວັງວ່າ ບົວສະບາ ເຈົ້າ ອະໄພເຮົາມາດມຸ່ງ "
ໄມຕີປຸງແຕ່ງຕ້ອນ ເສີມຊ້ອນສົ່ງຈາກນາງ
ໃນແວວຕາອ້າງວ້າງ ລອຍເລື່ອນເໝືອນຕຳນິ
ນາງຕໍ່ຕິຕົວນາງ ທີ່ກ່າວຄຳບໍ່ຄວນໃຊ້
ແວວຕານາງທຳໃຫ້ ບົວສະບາ ຄິດງໍ້ງ່ຽງ
ຈິດໃຈເຄີຍທ່ຽງໝັ້ນ ສະເທືອນທໍ້ຜໍ່ຜະຫຍອງ
ສາຍຕານາງສົ່ງຟ້ອງ ຊີ້ປ່ອງໃຈປະສົງ
ບອກບົ່ງໃນຄວາມຫວັງ ທີ່ນາງປອງໄວ້
ເຮັດໃຫ້ ຫົວໃຈ ບົວສະຍາ ເຕັ້ນ ເປັນທຳນອງທີ່ແຕກຕ່າງ
ວັນນີ້ເຂົາສ່າງພໍ້ ສາຍຕາຊຶ້ງແຫ່ງໃຈ
" ຕົວຂ້ອຍນີ້ບໍ່ໄດ້ ແຄ້ນຄັ່ງໃນໃຈ
ຂ້ອຍໄດ້ຟັງສຳນຽງ ຈາກສຽງຂອງເຈົ້າ
ທຳໃຫ້ຫາຍຄວາມເສົ້າ ບັນເທົາຄວາມວ້າງເວ່
ເປັນບຸບເພດອກໄມ້ ຫອມຊຶ້ງຊື່ນໃຈ
ເຈົ້າຊ່າງສະຫຼາດໃຊ້ ວາທະສາດຄົມແຫຼມ
ສ່າງແຖມຄຳຄົມຫວານ ຫວ່ານອອຍຄອຍໃຊ້
ຢາກເຫັນເດຫົວໃຈເຈົ້າ ເອົາຫຍັງນໍມາປັ້ນແຕ່ງ
ຈຶ່ງສ່າງແປງປາກເວົ້າ ຫວານສົ້ມຂື່ນເຄັມ ໄດ້ນໍ "
ບົວສະບາ ເຕັມໃຈເວົ້າ ໂຕ້ຕອບນິດໆ
ເພາະຄິດເຖິງໄມຕີ ຊິເສື່ອມໂຊມເຊົາຊຶ້ງ
ເຂົາຈຶ່ງຫາຄຳເວົ້າ ວອນຖະໜອມນ້ອມສົ່ງ
ຈຸດປະສົງເພື່ອສ້າງ ທາງໄວ້ເພື່ອງ່າຍເດີນ ~ ~ ~ ~ ~
" ຕົກກະເທີນໄດ້ມາຫຼິ້ນ ເຂົ້າຮ່ວມວົງກັນ
ຄວາມສຸກສັນຫັນສາ ໃຫ້ມ່ວນໃຈຄວນເວົ້າ
ຂ້ອຍພໍໃຈໃນຕົວເຈົ້າ ທີ່ເຕືອນເຮົາໃຫ້ຮູ້ວ່າ
ສະໝອງຍັງອ່ອນຫຼ້າ ປັນຍາປູ້ໂງ່ເຂົາ
ຂ້ອຍນີ້ຫວັງວ່າເຈົ້າ ຜູ້ຍິ້ມງ່າຍສາຍຕາຫວານ
ຈະປະທານຄວາມຈິງໃຈ ດັ່ງໃຫ້ເຮົາໃນວັນນີ້
ຖ້າຫາກ ເຫັນຂ້ອຍມີຈຸດດ້ອຍ ກະລຸນາເຕືອນຂ້ອຍແນ່
ຂ້ອຍຈະ ໄດ້ແກ້ໄຂສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ຫາຍງ້ວງໂງ່ຜະຫຍາ "
ມາລາໃຈ ຫຼຽວເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
" ຂ້ອຍບໍ່ຫານຈະສິດສອນ ຜູ້ເກັ່ງຮຽນຄືເຈົ້າ "
" ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້ ພໍໃຈຄຳເຈົ້າວ່າ
ສິ່ງເຈົ້າຈາບອກຂ້ອຍ ເຮົາຈະໄດ້ປ່ຽນແປງ
ບໍ່ແມ່ນຮຽມຖະແຫຼງເວົ້າ ແຕ່ຈາກັ່ນຈາກໃຈຈິງ
ເຈົ້າເປັນຍິງມົນສະເໜ ສະຫງ່າງາມໃນຄຳເວົ້າ
ຂ້ອຍພູມໃຈໃນຕົວເຈົ້າ ທີ່ເຫັນເຮົາເປັນເພື່ອນ
ບອກເຕືອນເຮົາຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ກັບຄຳເວົ້າທີ່ອ່ອນຫວານ "
ສຸມາລີ ອົກສະທ້ານ ນ້ອຍນໍ່າໃນໃຈ
ທີ່ເຫັນ ບົວສະບາ ຈາໄຂ ປຶ້ມປ່ຽມ ມາລາໃຈ ເວົ້າ
ຫົວໃຈນາງເຫງົາເສົ້າ ກັບຄຳເຂົາເວົ້າຕໍ່
ມີແຕ່ຍໍຍົກຍ້ອງ ຫຼຽວມອງໜ້າສະຫງ່າໃຈ
ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງລືມໄດ້ ບົດບາດຕົນເອງ
ເຈົ້າເກັ່ງການສຶກສາ ພັດທະນາຕົວຂ້ອຍ
ເປັນຫຍັງ ກາຍເປັນຄົນປັນຍາດ້ອຍ ຄອຍທຳຕາມຄຳສັ່ງ
ຄວາມມຸ່ງຫວັງຕົນຢາກໄດ້ ກາຍເປັນໄຮ້ເຫດຜົນ
ເຈົ້າເປັນຊາຍທີ່ຄິດຄົ້ນ ສະຫຼາດກວ່າເຮົາຫຼາຍ
ບໍ່ວ່າ ຈະມາຕາຍເໝືອນປາ ທີ່ຂາດແຄນເຂີນນ້ຳ
ພຽງແຕ່ຄຳຈາເວົ້າ ປັດຈຸບັນເຈົ້າກໍ່ເຊື່ອ
ເຈົ້າບໍ່ເຫຼືອສິ່ງຄິດຄົ້ນ ຈຶ່ງຫຼົງຫຼົ້ມຢ່າງງ່າຍໃຈ
ຮູ້ບໍ່ອົກຂ້ອຍໃຫ້ ເມື່ອເຈົ້າກ່າວຄຳຫວານ
ເມື່ອເຈົ້າ ສຸກສຳລານກັບວາຈາ ທີ່ນາງວອນເວົ້າ
ຫົວໃຈເຮົາມັນເສົ້າ ເຫງົາໃນເຈົ້າຮູ້ບໍ່
ຄັນຈະເວົ້າຕໍ່ເຈົ້າ ເຮົານັ້ນຍິ່ງຄິດກົວ
ຄິດຢ້ານຕົວຂອງເຈົ້າ ບໍ່ເຂົ້າທ່າທາງເຮົາ
ເມື່ອນັ້ນ ຂ້ອຍຍິ່ງເຫງົາໃນອົກ ແລະລະອາຍພວກເຂົາລ້າ
ເຈົ້າກໍ່ຫັນມາດູໜ້າ ສົບຕາເຮົາຈັກໜ່ອຍແນ່
ເປັນຫຍັງ ເຈົ້າຈິ່ງແລລໍ່າໜ້າ ຂອງນາງໄດ້ບໍ່ອ່ຽງອາຍ
ຫຼືວ່າເຈົ້າໜ່າຍໜ້າ ເກົ່າໆຂອງເຮົາ ແລ້ວບໍ
ຫຼືເຈົ້າເຫັນຈົນຊິນຕາ ຈິ່ງເບື່ອລະອາຫຼືນີ້
ຍາມເມື່ອມີໃບໜ້າ ດວງຕາຄົນໃໝ່
ຈຶ່ງຊື່ນໃຈຢູ່ບໍ່ແລ້ວ ແວວຕາຈ້ອງສ່ອງແຕ່ນາງ
ແຖມວາງຄໍາອ່ອນຊ້ອຍ ສ້າງປ່ອງແປງທາງ
ເພື່ອໃຫ້ນາງເດີນມາ ສູ່ຫົວໃຈເຈົ້າ
ມາຮັບເອົາຄວາມສຸກສ້າງ ສະໜອງໃຈໃຫ້ຫວານຊໍ່າ
ສຸດທ້າຍຜູ້ບອບຊ້ຳ ກໍ່ເປັນຂ້ອຍຜູ້ຫ່ວງຫາ
ບົວສະບາ ອວ່າຍໜ້າ ມາເບິ່ງ ສຸມາລີ
ເຫັນນາງມີອາລົມ ບໍ່ຊື່ນຊົມປານໃດແລ້ວ
ເຂົາຈຶ່ງຫາແນວເວົ້າ ໄຂບັນຫາໃຫ້ຫຼີກຫ່າງ
ຈຶ່ງເບີກທາງອື່ນໃຊ້ ໃຫ້ເປັນກ້າວດຸ່ງເດີນ
ເຂົາຈຶ່ງເຊີນຊວນເວົ້າ ຖາມອີກໜຶ່ງນາງສາວ
" ສອງແກ້ມຂາວຕາຄົມ ຮ່ວມລົມແດ່ບໍເຈົ້າ
ລອງຖະແຫຼງຄຳເວົ້າ ດອມດາຜະຫຍາມ່ວນ ເບິ່ງດູ
ຜີວຂາວນວນດັ່ງເຈົ້າ ນາມຊັ້ນຊື່ໃດ ? "
ນາງສາວຍິ້ມສົ່ງໃຫ້ ໄວ້ກ່ອນນິດໆ
ໃຫ້ເປັນຈິດໄມຕີ ຕໍ່ກັນຄາວນ້ອຍ
ພ້ອມທັງສອຍຄຳເວົ້າ ຫວານໃນຊຶ້ງຊ່າ
ຜະຫຍານາງກໍ່ບໍ່ດ້ອຍ ຖອຍແຕ້ມຕໍ່າໃຜ
" ໃນເມື່ອ ບົວ ຫາກໄດ້ ໄກຫ່າງວັງຫຼວງ
ບໍ່ເຫັນທວງທາລາ ເຫດໃດຊິເນົາໄດ້
ໃນເມື່ອ ບົວ ໄກນ້ຳ ສາວນາງພຽງຮູ້ພີ່
ເຫດໃດແລ້ວຊິກ້າ ຈາຕ້ານກ່າວຂານ
ໃນໃຈ ພໍຢາກອອກປາກຕ້ານ ຕັ້ງແຕ່ແລເຫັນ ພຸ້ນແລ້ວ
ຢາກລຳເພັນທາຍທັກ ທ່ອງທຳທຽມເຈົ້າ
ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້ ໂສພາເນື້ອບໍ່ຜ່ອງ
ຢ້ານພີ່ຊາຍແຜດຮ້ອງ ຄົນຂີ້ຮ້າຍຢ່າງນ້ອງ ຍັງມາກ້າຕໍ່ຄວາມ ດອກນາ "
ຍາມນັ້ນສາວກີດຮ້ອງ ໂຮຮໍ່າເຕັມຈິດ
ສ່ວນວ່າ ບົວສະບາ ມິດ ເຫຼືອດຕາແນມຈ້ອງ
" ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄໍ່າຄວນຮ້ອງ ຕິຊົມຮູບຮ່າງ ໃຜນາ "
ບົວສະບາ ກ່າວອ້າງ ສະແດງສ້າງສິ່ງດີ
" ຂ້ອຍນີ້ ທິດາພອນ ແມ່ນຊີ້ ບອກບົ່ງນາມຮຽມ ຈິງແລ້ວ
ອັນຊື່ ພອນ ຄືນາມທຽມ ພໍ່ແມ່ຮຽມຫວນເອີ້ນ
ຄັນຫາກເດີນໄປຫ້ອງ ຫົວເມືອງ ບ້ານອຸ່ນ ພາຍພຸ້ນ
ໄປທ່ຽວບຸນບ້ານຂ້ອຍ ເຊີນເຈົ້າແວ່ຢາມ ໄດ້ນາ "
ບົວສະບາ ຫົວຍ້າມໆ ທັງຄິດໃນຈິດ
" ຄັນຂ້ອຍໄປທຸກອາທິດ ໄດ້ບໍ່ເດຕົນເຈົ້າ
ຢ້ານແຕ່ຫັນຈາເວົ້າ ເຊົາໆຢ່າໄປແວ່ "
" ເອີ່… ຄັນຊິໄປຢ່າງນັ້ນແທ້ ກໍ່ຍິນດ້ວຍບໍ່ຂີນ ດອກນາ "
ພໍທຸກຄົນໄດ້ຍິນແລ້ວ ໂຮສະນັ່ນສຸກສັນ
ສຽງເນືອງນັນຜາສຸກ ມອບພະລັງໃຈໄວ້
ຄວາມເວົ້ານາງວອນໃຊ້ ຄວາມຈິງໃຈໃຫ້ທ່າ
ບົວສະບາ ໄດ້ແຕ່ຍິ້ມ ຍ້ອນຄຳເວົ້ານັ້ນຖືກໃຈ
ພໍດີໃນຂະນະນັ້ນ ມີຊາຍໜຶ່ງເດີນເຖິງ
ເຂົາເພິ່ງພວມຕາມຫາ ເພື່ອນຊາຍໃນນັ້ນ
" ເປັນແນວໃດວັນນີ້ ອາລົມດີແທ້ນໍໝູ່
ເຮົາຫາໂຕຢູ່ພຸ້ນ ບໍ່ເຫັນເຈົ້າຈຶ່ງຍ່າງມາ ພີ້ນາ "
" ມີບັນຫາໃດແລ້ວ ຈິ່ງຮີບດ່ວນມາຫາ ? "
" ພຽງຢາກຈາດອມໂຕ ໃຫ້ສວ່າງເຫງົາໃນວັນນີ້ "
ສະບາຍດີທຸກຄົນແລ້ວ ຕາຫວານໆວາດໃສ່
ໃຜຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນັ່ງລ້ອມ ດອມດ້ວຍເດັ່ນພະວົງ ~ ~ ~ ~ ~
ພາບສາຍຕາສົ່ງສ້າງ ແສນແນບນຽນອົກ
ບໍ່ອາດປົກສະເໜຫາ ແຫ່ງຕົວຂອງເຂົາໄດ້
ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງນາງເຕັ້ນ ລຳເພັນໃນຢ່າງດູດດື່ມ
ພາບນັ້ນຊຶມຊັບເຂົ້າ ເນົາໄວ້ທີ່ໃຈ
ພວກໝູ່ທີ່ຢູ່ໃກ້ ກໍ່ຊຶມຊາບໄປໝົດ
ຕົກຕະລຶງໃນສາຍຕາ ແຫ່ງພວກເຂົາທັງສອງນັ້ນ
ທິດາພອນ ກະສັນໂອ້ ໃນສາຍຕາຜະຫວາທຽບ
ສາຍຕານຽນນຽບນ້ອມ ຖະໜອມດ້ວຍສິ່ງຫວັງ
ເພາະແວວຕາດັ່ງກ່າວນັ້ນ ຜິດແປກທຳມະດາ
ໃນແວວຕາແຝງຮັກ ບໍ່ຈືດຈາງວາງເວັ້ນ
ຄວາມຫວານໃນລເພັນສ້າງ ສຳພັນໃຈຈົດຈໍ່
ເຮັດໃຫ້ນາງອ່ອນງໍ້ ພານພໍ້ເວດທະນາ
" ມາເຂົ້າມານັ່ງລ້ອມ ດອມໝູ່ຈັກນິດ
ຊ່ວຍປະດິດວາຈາ ຮ່ວມກັນໃຫ້ມັນແມ້ງ
ມາຮັກແພງກັນໄວ້ ຍາມໄປມາພໍໄດ້ແວ່ "
ບົວສະບາ ກ່າວແກ້ ຄວາມເຂີນເກີ້ແຫ່ງພວກເຂົາ
ທິດາພອນ ບໍ່ກ່າວເວົ້າ ພຽງແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ
ແລ້ວແນມຫາຍິງສາວ ພວກເພື່ອນນາງຄຽງໃກ້
ໃບໜ້ານາງແດງດ້ວຍ ອາລົມໃຈທີ່ເອົ້າອຸ່ນ
ຄວາມເຂີນອາຍກໍ່ວຸ້ນ ຄວບຄຸມໄວ້ບໍ່ອາດທຳ ໄດ້ແລ້ວ
ສາວອ້ວນ ຍິ່ງກ່າວຊ້ຳ ເຕີມຕື່ມນາງເຂີນ
" ນີ້ເປັນຄວາມບັງເອີນ ຫຼືຈາກໃຈກັນແທ້
ໝູ່ເບິ່ງແມສີໜ້າ ທິດາພອນ ງາມບໍ່
ຍິນດີນະທີ່ພົບພໍ້ ຊາຍກ້າມພໍ່ສ່ຽວເຮົາ "
ອ້ວນ ລໍຟັງຄຳເວົ້າ ທີ່ຈະກ່າວຫວນກັບ
ທິດາພອນ ຍອມຮັບ ວ່ານາງເຂີນເກີ້
ແຕ່ເມື່ອຍາມນາງເຊີ້ ເຜີໃຈໃຫ້ກຽດແນ່
ໝູ່ຄູ່ກັນທ່ຽງແທ້ ຍັງແນເນັ້ນນ່ຽນກັນ ນໍອ້ວນນໍ
ສາຍຕານາງປະຊັນສ້າງ ແສງສົ່ງຊອນເສີມ
ນາງຕື່ມເຕີມຄຳຕຳນິ ບອກຜ່ານທາງສາຍຕາໄວ້
ນາງຕ້ອງການຫວັງໃຫ້ ໄມຕີແມ້ງມ່ວນ
ຈຶ່ງສັນຍານໃຫ້ອ້ວນ ຈາເວົ້າເລື່ອງອື່ນໄປ
ສາວອ້ວນ ຫວັງຊິໄດ້ ເຍີ້ຍຕໍ່ເຕີມສຽງ
ອາດລຳອຽງເກີນໄປ ເມື່ອໝູ່ຕົນຂໍຮ້ອງ
ສາວທັງສອງແນມໜ້າ ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ກັນແລ້ວ
ທັງໝົດກໍ່ເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຫົວຍິ້ມໃຫ້ແກ່ກັນ
" ອັນວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ ມີຊື່ສັນໃດ
ຂ້ອຍເຕັມໃຈຈະຟັງ ຮັບຈອງຈຳໄວ້ "
ທິດາພອນ ໄຂຊີ້ ເຊີນຊວນເວົ້າຕໍ່
ຊາຍຜູ້ຫາກໍ່ເຂົ້າ ມາເຕົ້າຮ່ວມວົງ
" ຂ້ອຍນີ້ຄົງຄ່ານ້ອຍ ຮຽນກໍ່ອ່ອນອາຍໃຈ
ຈະຮູ້ໄປເຮັດຫຍັງລະ ປະໂຫຍດຮຽມມີໜ້ອຍ
ໝົດໃນຕົວຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ມີຫຍັງປະເສີດຄ່າ
ເຫັນວ່າເຈົ້າສະຫຼາດຮູ້ ດູແລ້ວບໍ່ໜ້າຖາມ "
ທິດາພອນ ບໍ່ຫ້າມກັ້ນ ອົດຢູ່ໃຫ້ໃຈນັກ
ຕ້ອງຮູ້ຈັກຄົນຄຸຍໂຕ ຊິເງື່ອມງຳຮອດໃສແທ້
ນາງຈຶ່ງແນຄຳເວົ້າ ເກົາຫົວໃຈໃຫ້ຮ້ອນຮຸ່ມ
ໃຫ້ມັນສຸມສິ່ງໃໝ້ ໃນຕອນນັ້ນຊິຮູ້ເອງ
" ຂ້ອຍອາດຈະເກັ່ງໃຊ້ ໃນເລື່ອງການຮຽນ
ເລື່ອງຂີດຂຽນຄຳນວນ ໝູ່ມວນວິຊານັ້ນ
ຊິທ່ວງທັນໄປຮູ້ ນາມຕົວແຕ້ມແຕ່ງ ເຈົ້າບໍ
ເຈົ້າບໍ່ໜ້າກັ່ນແກ້ງ ຄວາມຫວັງຂ້ອຍເສື່ອມສະຫຼາຍ
ເຈົ້າເປັນຊາຍທີ່ພ້ອມ ພຽງເພື່ອຄວາມຫວັງ
ຄົງຮູ້ຍັງຈິດໃຈ ແຫ່ງຄົນຄອຍຈ້ອງ
ຄົນຫວັງປອງເສີມສ້າງ ພູມປັນຍາໃຫ້ພົ້ນໂງ່
ຍ້ອນບໍ່ຮູ້ຈິ່ງອ່າວໂອ້ ຕາມຕ້ອນຕື່ມຖາມ
ຄົນຮູບງາມດັ່ງເຈົ້າ ໃຈຊື່ມີສັດຈະ
ນ້ຳໃຈດີເໝືອນພະ ທ່ອງທຳນຳນ້ອມ
ຄຸນສົມບັດກໍ່ມີພ້ອມ ຖະໜອມແພງພວກໝູ່
ມື້ນີ້ເອງຂ້ອຍຈິ່ງຮູ້ ວ່າຕົວເຈົ້າຂີ້ອົ່ງຄຸຍ "
ແມ້ງເມື່ອລົງລຸຍນ້ຳ ກໍ່ຕ້ອງຜ່ານວັງຫຼວງ
ແມ້ງເມື່ອລົງລອຍຕົມ ກໍ່ຕ້ອງລອຍໃຫ້ມັນມົ້ມ
ຄັນຊັ້ນຄົງຈົມປິ້ງ ຕາຍໄປປະໂຫຍດເປົ່າ
ຕົວເຂົາຈຶ່ງຕອບແກ້ ພໍເປັນຂໍ້ຕໍ່ກອນ
" ຄົນງາມສວຍເຈົ້າຢ່າຮ້ອນ ຟັງຂ້ອຍກ່ອນໃຈເຢັນໆ
ອາລົມເປັນຫຍັງນໍ ຈຶ່ງໜ້າງໍບານບຶ້ງ
ສົ່ງສາຍຕາຫວານຊຶ້ງ ຕຶງໃຈມາໃຫ້ແນ່
ຂ້ອຍພໍໃຈທ່ຽງແທ້ ໃນຮອຍຍິ້ມເຈົ້າມອບມາ
ມື້ນີ້ຟ້າໃກ້ຄໍ່າແລ້ວ ອາທິດມໍ່ຈວນດັບ
ສຸລິຍາອາພັບ ຊິລັບລົງປາຍໄມ້
ເຈົ້າຄວນທຳຕົນໃຫ້ ໃຈສົດໃສຊ້ອຍຊື່ນ ແດ່ແມ
ຢ່າໃຫ້ຄືນຄໍ່າເສົ້າ ເໝືອນເຈົ້າສົ່ງໃຈ ເທາະນາ "
ຊາຍຜູ້ນີ້ຊ່າງໄຮ້ ຢາງແຫ່ງຄວາມອາຍ ຈິງໜໍ
ກ້າທ້າທາຍວາຈາ ຈີບຕົວກາງແຈ້ງ
ສົ່ງສາຍຕາມາແກ້ງ ແທງໃຈໃຫ້ຫຼົງທ່າ
ທຳມາດເປັນໜ້າດ້ານ ແຖມຊ້ຳຕື່ມດຳ
ຢ່າຫວັງໄດ້ຊົດນ້ຳ ກິນຕ່ອນທັນຕາ ເຖີດໜາ
ຮູ້ວ່າເຮົາເປັນໃຜ ຫາກຊິໜາວໃນເນື້ອ
ຄິດວ່າເປັນປະທຸມເຊື້ອ ມາລາແລ້ງຄ່າ ຊັ້ນບໍ
ຈຶ່ງທຳທ່າເໝືອນດັ່ງເຜີ້ງ ບິນຊົມໄດ້ດັ່ງໃຈ
ທິດາພອນ ບໍ່ຢາກໃຊ້ ຄຳຕໍ່ເຕີມເຂົາ
ນາງເວົ້າພຽງເບົາໆ ເພື່ອເລີກລາຫາບ້ານ
" ມື້ໜ້າເຮົາມາຕ້ານ ດອມກັນຄັ້ງໃໝ່
ມື້ນີ້ ຕາເວັນໃກ້ຄໍ່າຄ້ອຍ ສົມຄວນແລ້ວລະໝູ່ເຮົາ
ຈົ່ງໂຊກດີເຖີດພວກເຈົ້າ ລາກ່ອນແລ້ວເຫັນກັນ
ໂອກາດວັນເວລາ ທີ່ດີຈຶ່ງດອມເວົ້າ
ພວກເຮົາມາລົມຫຼິ້ນ ນຳກັນອີກຄັ້ງໃໝ່ "
ແລ້ວພວກນາງກໍ່ໄດ້ ເດີນຍ້າຍຍ່າງໄປ
ຫຼັງຈາກນາງໄດ້ກ່າວເວົ້າ ພວກໝູ່ກໍ່ເຫັນດີ
ມີພຽງຊາຍມາທີຫຼັງ ບໍ່ຢາກຍິນດີດ້ວຍ
ພົບຄົນສວຍບໍ່ທັນເວົ້າ ລົມກັນໃຫ້ເຂົ້າເລື່ອງ
ພັດເຫຼົ່າມາເຊື່ອງສົ້ນ ຍ້ອນຄຳເວົ້າກ່າວລາ
ຕົວຂອງເຮົາບໍ່ໜ້າ ມາກໍ່ກວນເຂົາ
ເພັດສຸວັນ ເຫງົາໃຈ ຕຳນິຕົນເອງໄວ້
ພວກນາງສາວໄປແລ້ວ ບໍ່ຫັນຫຼັງມາສັ່ງ
ບົວສະບາ ຢືນຢູ່ຢັ້ງ ຍັງລໍຖ້າຍ່າງພ້ອມເຂົາ.
" ຂ້ອຍຍິນດີຢາກມາລົມ ເພື່ອຮູ້ກັນກັບເຈົ້າ "
ມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ ໄຂຄຳຂຶ້ນກ່ອນ
" ກະລຸນານັ່ງບ່ອນນີ້ " ພວກນາງຍິ້ມຕໍ່ກັນ
" ເຈົ້ານັ້ນຮຽນເກັ່ງນີ້ ຄິດອ່ານສະໝອງໄວ "
ສຸມາລີ ຈາໄຂ ຍ້ອງນາງໃນຕອນຕົ້ນ
" ຜູ້ສົນໃຈສະແຫວງຮູ້ ໝົດທຸກຄົນສາມາດເກັ່ງ
ບໍ່ແມ່ນ ຮອດມື້ເສັງຈຶ່ງຄົ້ນຄວ້າ ຫຼືລໍຖ້າກ່າຍເອົາ
ຂໍອະໄພຖ້າຂ້ອຍເວົ້າ ຫາກຖືກບ່ອນໃຈດຳ
ເຮົາຄ່ອຍຈຳຫວນຄິດ ແຕ່ລະວັນນິດໜ້ອຍ
ຄ່ອຍໆຮຽນໄປເລື້ອຍ ຫຼາຍວັນຫາກຊິເກັ່ງ
ຮອດມື້ເສັງເພີ່ມຄົ້ນຄວ້າ ເສັງໄດ້ຜ່ານສະບາຍ
ບໍ່ແມ່ນເຮົາໃສ່ຮ້າຍ ໃດໝູ່ ນີ້ຄວາມຈິງ
ເຖິງວ່າເຮົາເປັນຍິງ ກໍ່ເກັ່ງທຽມຜູ້ຊາຍໄດ້
ພຽງແຕ່ໃຈເຮົາຕັ້ງ ຍາມຮຽນຕ້ອງຈົດຈໍ່
ພໍຍາມຫວ່າງຢູ່ບ້ານ ເຮົານັ້ນກໍ່ອ່ານຄືນ
ພະຍາຍາມອ່ານລຶ້ມ ຫາກຄ່ອຍຈື່ໄປເອງ
ຮັບຮອງໃນວັນເສັງ ຜ່ານສະບາຍຫາຍຮ້ອນ
ບໍ່ແມ່ນຈາສອນເຈົ້າ ເຮົາຮຽນຢ່າງທີ່ວ່າ "
" ປານນັ້ນ ຍັງມີຄົນເກັ່ງກວ່າເຈົ້າ ເຂົາຮຽນຮູ້ຈັ່ງໃດ ? "
ມາລາໃຈ ໄຂຍິ້ມ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຂ້ອຍບໍ່ມີຄຳເຫັນ ເພາະຂ້ອຍເປັນທີສອງນີ້ "
ສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ ວາຈາໃຫ້ເຂົ້າທ່າ
" ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ວ່າເຈົ້າ ແຕ່ເຮົາເວົ້າເລື່ອງຈິງ "
ສອງຍິງສາວແນມໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຢ່າງສຸກໃຈ
" ບົວສະບາ ໄປໃສ ຂ້ອຍຍ່າງມາເຫັນລົມເຈົ້າ ? "
" ຄິດວ່າເຮົາຫວນຮູ້ ຕົວເຂົາໄປທຸກທີ່ ?
ເຂົາຍ່າງໜີຈາກຂ້ອຍ ບໍ່ເຫັນເວົ້າກ່າວຫຍັງ "
ມາລາໃຈ ຟັງນາງເວົ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
" ຂ້ອຍຕ້ອງການຮູ້ຈັກລາວ ເຈົ້າແນະນຳໄດ້ບໍນີ້ ? "
ສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ ແນມນາງແລ້ວເວົ້າວ່າ
" ເຈົ້າກ້າຫານຢູ່ແລ້ວ ໃນເລື້ອງຄົບຫາ "
" ແຕ່ວ່າຂ້ອຍບໍ່ກ້າ ຈະໄປເອີ່ຍກັບເຂົາ
ແນະນຳເຮົາຈັກນິດ ອາດຊິດີໃດເຈົ້າ "
ຫຼັງຈາກ ມາລາໃຈ ເວົ້າ ສຸມາລີ ຫົວຄ່ອຍໆ
" ຂ້ອຍກໍ່ເຫັນພວກເຈົ້າ ຫົວຍິ້ມໃສ່ກັນ
ບໍ່ວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ກ້າເອີ່ຍກັບເຂົາ "
" ກໍ່ເຮົາຍັງເກງໃຈໂຕ ຊິເຂົ້າໄປຈາເວົ້າ "
" ເລີຍເອົາເຮົາເປັນຂົວຂ້າມ ຫຼືພາຍເຮືອເຂົ້າໄປສົ່ງ
ຫວັງວ່າ ແຂ້ສົ່ງໝາຂ້າມນ້ຳ ວິດແລ້ວຂີ້ໃສ່ດັງ "
ມາລາໃຈ ຟັງນາງເວົ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
" ຂ້ອຍບໍ່ຫານເນລະຄຸນ ຜູ້ເຮັດດີກັບຂ້ອຍ
ບໍ່ວ່າຊິໃຈນ້ອຍ ຫວງກິນຢ້ານບໍ່ອີ່ມ "
ແລ້ວສອງສາວກໍ່ຍິ້ມ ຫົວຂຶ້ນຢ່າງຖືກໃຈ
" ຊັ້ນເຈົ້າຊິໃຫ້ຂ້ອຍ ແນະນຳວ່າແນວໃດ ? "
" ເຈົ້າກັບເຂົາເປັນໃຜ ແນະນຳກ່ອນແມນີ້ "
ມາລາໃຈ ນາງຈີ້ ເຈາະໃຈເຂົ້າໄປກ່ອນ
ສຸມາລີ ຈຳຕ້ອງຊ້ອນ ຄວາມໃນນັ້ນໄວ້ໃຫ້ດີ
" ລະຫວ່າງພວກເຮົານີ້ ກໍ່ເປັນເພື່ອນທຳມະດາ
ດັ່ງເຈົ້າເຫັນນັ້ນລະ ມັກຢອກຕົວຫົວຫຼິ້ນ "
" ແຕ່ຂ້ອຍຍິນບາງຄົນເວົ້າ ເປັນແຟນກັນນີ້ນ່າ "
ມາລາໃຈ ກ່າວເວົ້າ ເຈາະຈີ້ມສິ່ງຖາມ
" ຄັນເວົ້າຕາມຄວາມຈິງແລ້ວ ເຮົາເປັນເພື່ອນສະໜິດກັນ
ສິ່ງຜູກພັນທາງໃຈ ກໍ່ອາດມີນິດໜ້ອຍ
ເປັນພຽງ ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຂ້ອຍ ເຂົາບໍ່ເຄີຍຮັບຮູ້ເທື່ອ "
" ຂ້ອຍຈະລອງເຊື່ອເຈົ້າ ກັບຄຳເວົ້າວ່າເພື່ອນກັນ "
" ສະແດງວ່າເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ຍອມເຊື່ອສິ່ງເຮົາຈາ ? "
" ຂ້ອຍກໍ່ພວມພະຍາຍາມ ເພື່ອເຂົ້າໃຈສິ່ງຈາເວົ້າ "
" ຂ້ອຍຮູ້ດີວ່າຕົວເຈົ້າ ສະໝອງໄວຮັບຮູ້ງ່າຍ
ມີສາຍຕາທີ່ຄິດຄົ້ນ ເຫັນແລ້ວກໍ່ເຂົ້າໃຈ "
" ເຈົ້າຍ້ອງເຮົາເກີນໄປແລ້ວ ຄວາມໂງ່ຂ້ອຍມີຫຼາຍ
ເປັນຕົ້ນເລື່ອງຜູ້ຊາຍ ຢາກເຂົ້າໃຈຈິງແທ້ "
ສຸມາລີ ແລໜ້າ ແນມຕາແລ້ວເວົ້າຕໍ່
" ຂ້ອຍກໍ່ວ່າຢ່າງເຈົ້າ ຜູ້ຊາຍນີ້ຍາກເຂົ້າໃຈ "
" ຊັ້ນເຈົ້າກໍ່ເຄີຍຮ້ອງໄຫ້ ຫຼາຍໆເທື່ອເພາະຕົວເຂົາ "
ນາງເວົ້າເຈາະທາງໃນ ເພື່ອຊອກເອົາຄວາມຈິງໄວ້
ສຸມາລີ ໄຂຍິ້ມ ເບີຍອາລົມອອກນິດໜ່ອຍ
" ເຫດຜົນໃດຂ້ອຍຊິໄຫ້ ພວກເຮົານັ້ນເພື່ອນກັນ "
ມາລາໃຈ ສຸກສັນຍິ້ມ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ສຸມາລີ
" ຖ້າຂ້ອຍມີຈຸດປະສົງ ຢາກພົບເຂົາເປັນແຟນນີ້
ເຈົ້າຈະມີຄວາມເສົ້າ ເຫງົາໃນໃຈຫຼືບໍ່ ? "
ທັງນັ່ງລໍຈົດຈໍ່ຕັ້ງ ຟັງຄຳເວົ້າທີ່ຕອບມາ ~ ~ ~ ~ ~
ສຸມາລີ ອວ່າຍໜ້າ ມາເບິ່ງ ມາລາໃຈ
ນາງຢາກໄຂຄວາມໃນ ອອກມາໃຫ້ຫວນຮູ້
ວ່າເຂົາເປັນຊາຍຊູ້ ໃນໃຈນາງຢ່າງແນ້ວແນ່
ຢາກດູແລຢູ່ໃກ້ ຄຽງຂ້າງຄູ່ສູ່ວັນ
ນາງຢາກບອກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ອອກມາສູ່ ມາລາໃຈ
ບອກຄວາມໃນຂອງອົກ ວ່າຮັກຊາຍຄົນນີ້
ນາງຢາກມີຄຳເວົ້າ ກັບ ມາລາໃຈ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ
ດວງອຸລານາງຈ່ອງແລ້ວ ບໍ່ວາງໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄປ
ດ້ວຍຫົວໃຈນາງແລ້ວ ນາງຢາກກ່າວໃຫ້ມັນນັກ
ກ່າວອອກມາເຖິງຄວາມຮັກ ທີ່ມີຢ່າງນອງລົ້ນ
ກ່າວໃຫ້ຄົນເຂົາຮູ້ ຫົວໃຈນາງໄດ້ຈັບຈ່ອງ
ໃຈນາງປອງໜ່ຽວໝັ້ນ ກັບເຂົານັ້ນຢ່າງແນ່ໃຈ
ແຕ່ແລ້ວ ນາງໄດ້ພຽງຄິດໄວ້ ຊ້ອນເຊື່ອງໃນດວງໃຈ
ນາງຈຶ່ງເກັບຄວາມໃນ ໃສ່ຊວງຕົນໄວ້
ບໍ່ໃຫ້ ມາລາໃຈ ຮູ້ ວ່າໃຈນາງຮັກເຂົາແນ່
ເພື່ອພິສູດຮັກແທ້ ນາງນັ້ນຄິດຢາກລອງ
" ຕົວຂ້ອຍ ບໍ່ມີຫຍັງຂັດຂ້ອງ ຕາມແຕ່ຕົວເຂົາ
ພວກເຮົາ ເປັນຜູ້ຍິງຄືກັນ ບໍ່ຮູ້ໃຈເຂົາໄດ້
ເຂົາພໍໃຈໃຜນັ້ນ ເປັນຈຸດສໍາຄັນກວ່າ
ຖ້າວ່າເຂົາຮັກຂ້ອຍແລ້ວ ຕົວເຈົ້າຕ້ອງປ່ຽນໃຈ "
" ມັນກໍ່ຍັງບໍ່ແນ່ໄດ້ ທີ່ຈະກ່າວສະຫຼູບຜົນ
ແນວຄິດຂອງຄົນເຮົາ ທຸກໆວັນປ່ຽນແປງໄດ້ "
" ໜ້າສົນໃຈຄຳເຫັນເຈົ້າ ເປັນຄວາມຈິງທີ່ກະຈ່າງ
ທຸກຢ່າງໃນໂລກນີ້ ລ້ວນເປັນເລື້ອງບໍ່ແນ່ນອນ "
" ດັ່ງບົດສອນກ່າວໄວ້ ທຸກສິ່ງອະນິຈັງ
ຄວາມທ່ຽງແທ້ຍັງບໍ່ມີ ໃຫ້ອໍາມະຕະໄດ້ "
ມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ ເອົາທໍາເຂົາມາວ່າ
ສິ່ງທໍາມະສອນສັ່ງໄວ້ ເປັນເລື້ອງໜ້າຮິ່ນຕອງ
ແລ້ວສອງສາວກໍ່ຍິ້ມ ຮັບວ່າກັບຄຳສອນ
ສິ່ງແນ່ນອນ ຄືຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ ຊ່າງອະນິຈັງແທ້
ແມ່ນແຕ່ແປວກະແສນໍ້າ ໄຫຼແຮງຍັງຕັນຢູ່
ນັກປາດແສນຮໍ່າຮູ້ ຍັງຜິດໄດ້ດັ່ງກັນ
ສຸມາລີ ຫັນໜ້າ ມາເວົ້າຕໍ່ ມາລາໃຈ
" ເຈົ້າຮູ້ເຂົາດົນປານໃດ ຈິ່ງຢາກເປັນແຟນນີ້ "
ມາລາໃຈ ມີຮອຍຍິ້ມ ສາຍຕາຫວານແລ້ວຕອບວ່າ
" ຂ້ອຍນີ້ຫາກໍ່ຮູ້ ສອງສາມມື້ທີ່ພົບກັນ
ແຕ່ຂ້ອຍເຫັນເຂົານັ້ນ ມີຫຼາຍຢ່າງຕິດໃຈເຮົາ
ເລີຍຄິດ ຢາກໄດ້ເຂົາມາເປັນແຟນ ເຫດຜົນມີພຽງນີ້ "
ສຸມາລີ ແນມໜ້າ ໃນໃຈກໍ່ຄິດວ່າ
' ໜ້າຕາງາມທ່ຽງແທ້ ແຕ່ໃຈນັ້ນງ່າຍໄປ '
ພິທີກອນນັ້ນໄດ້ ປະກາດກ່າວປິດພິທີ
ສຸມາລີ ຈາຊວນ ໝູ່ຄູ່ນາງຄຽງໃກ້
ມາລາໃຈ ຫົວຍິ້ມ " ຂໍໄປນຳໄດ້ບໍ່ ? "
" ຂ້ອຍກໍ່ພວມຊິເວົ້າ ຊວນເຈົ້າຢູ່ນີ້ໜາ "
ສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ ພ້ອມພໍ່າ ມາລາໃຈ
" ເຮົາພາກັນໄປເທາະ ໝູ່ຊິໄປໝົດແລ້ວ "
ສຽງແຊວໆຍັງກ້ອງ ລົມກັນດັງສະນັ່ນ
ເວົ້າເລື່ອງນີ້ເລື່ອງນັ້ນ ພໍໄດ້ຮັບຟັງ
ພວກນາງມານັ່ງຫຼິ້ນ ແຖວຮົ່ມຝາງແດງ
ດອກເບັ່ງບານແຊມກົກ ເຮື່ອເຮືອງເຕັມຕົ້ນ
ປະປົນກັບໃບໄມ້ ພວມຂຽວງາມອຸ່ມທຸ່ມ
ໃຕ້ຮົ່ມສາວນັ່ງຈຸ້ມ ຈາຫຼິ້ນມ່ວນຫົວ
ສຽງເນືອງນົວນາດນ້ອມ ປາກຄ່ອງສຽງໃສ
ເວົ້າເລື່ອງຊາຍຄົນໃດນໍ ຈິ່ງມ່ວນໃຈປານນີ້
ບາງຄັ້ງມີຮອຍຍິ້ມ ສຽງໂຮນຳດັງສະນັ່ນ
ເລົ່າເລື່ອງນີ້ເລື່ອງນັ້ນ ປະສົມເຂົ້າໃສ່ກັນ
ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງນັ້ນ ພວມຍ່າງເດີນມາ
ສາຍຕາຂອງສາວໆ ຕ່າງກໍ່ແຍງຊົມຍ້ອງ
ສາວອ້ວນມອງເຫັນແລ້ວ ຕີງຫາງຕາໃສ່ພວກໝູ່
" ມີໃຜຮູ້ບໍ່ນີ້ ຊາຍຄົນນັ້ນຊື່ຫຍັງ ? "
ທຸກຄົນໄດ້ຟັງແລ້ວ ກໍ່ຍິ້ມຕໍ່ຢ່າງຈິງໃຈ
" ເຈົ້າໄປນອນຢູ່ໃສລະ ຈິ່ງເລົ່າຖາມຊຸມຂ້ອຍ "
ມາລາໃຈ ປ່ອຍຮອຍຍິ້ມ ຈິງໃຈບອກບົ່ງ
ທິບພະວົງ ຕົວອ້ວນໆ ກໍ່ເລີຍຍິ້ມເພື່ອລຶບອາຍ
ສະບາຍດີ ! ສຽງກ່າວຂຶ້ນ ຈາກຊາຍທີ່ພວມມາເຖິງ
ເຂົາເບິ່ງສາວໃນວົງ ແລ້ວປ່ອຍໃຈໄຂແຍ້ມ
ມາລາໃຈ ແນມໜ້າ " ກະລຸນາເຊີນນັ່ງ
ມັກບ່ອນໃດຕາມແຕ່ເຈົ້າ ພວກເຮົານັ້ນບໍ່ຂີນ "
ພໍເມື່ອເຂົາໄດ້ຍິນແລ້ວ ນັ່ງຂ້າງບ່ອນ ມາລາໃຈ
ພ້ອມທັງໄຂວາຈາ ຕໍ່ພວກນາງນິດໜ້ອຍ
" ນາມມະກອນຂອງຂ້ອຍ ບົວສະບາ ເປັນຊື່
ພວກເພື່ອນຄືຊິຮູ້ ໝົດແລ້ວທຸກໆຄົນ ຕິບໍ ? "
ມາລາໃຈ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ ໃຫ້ແກ່ ບົວສະບາ
" ຂໍສະແດງຄວາມຍິນດີ ທີ່ຮູ້ກັນກັບເຈົ້າ "
ມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ ໄຂໄມຕີໄວ້ກ່ອນ
ບົວສະບາ ຈຶ່ງກ່າວຕ້ອນ ວອນເວົ້າລ່ອງຄໍ
" ເຮົາກໍ່ຍິນດີດ້ວຍ ດອມໝູ່ສາວສວຍ
ທີ່ຊ່ວຍຊວນຕົວເຮົາ ຮ່ວມວົງວາຈາເວົ້າ
ຮ່ວມສາວໆມີຮອຍຍິ້ມ ໄຍສະເໜສວຍສະຫງ່າ
ພຽງຂ້ອຍມາພົບຍິ້ມ ຍັງຫວານຊຶ້ງຊໍ່າໃຈ " ~ ~ ~ ~ ~
" ຮູບຮ່າງບໍ່ຂີ້ຮ້າຍ ເວົ້າກໍ່ມ່ວນນວນຫູ
ຮຽມຢາກດູທາງໃນ ເບິ່ງເດຫົວໃຈເຈົ້າ
ຢ້ານຫວານພຽງຄຳເວົ້າ ສະເໜຫາພາຍນອກ
ສ່ວນທາງໃນບອກບໍ່ໄດ້ ຢ້ານໃຈສົ້ມກວ່າໝາກນາວ ພຸ້ນນາ "
ສຽງຈາກສາວຜູ້ອ່າວອ້ວນ ກວ່າໝູ່ໃນວົງ
ແລ້ວພວກນາງພາກັນໂຮ ຊວ່າແຊວດ້ວຍຄວາມປຶ້ມ
" ໂອຂ້ອຍລືມໄຂຂໍ້ ແນວນາມຊັ້ນຊື່
ມັນນັ້ນຄືດັ່ງຂ້ອຍ ບໍ່ລອຍລ້ອງຫ່າງເຫີນ ດອກນາ
ຊື່ຂ້ອຍຕາມໝູ່ເອີ້ນ ອ້ວນ ອຸ່ນນວນນົງ
ທິບພະວົງ ຄືນາມ ແຫ່ງຮຽມເປັນເຄົ້າ "
" ໂອໂຫນາມມະກອນເຈົ້າ ສົມຕົວຕາມແຕ່ງ
ທິບພະວົງ ກໍ່ແມ້ງ ຟັງໄດ້ມ່ວນດີ "
" ຂ້ອຍບໍ່ບອກກໍ່ໄດ້ຕີ້ ເພາະທຸກທີ່ຫວນເຫັນ
ພວກເຮົາ ເປັນເພື່ອນຮຽນໃນຄາວຫຼັງ ຮ່ວມກັນແຕ່ຍັງນ້ອຍ "
ສຸມາລີ ສອຍຂຶ້ນ ສະແດງຕົນຕາມຕ່າວ
ບົ່ງບອກຂ່າວໃຫ້ໝູ່ຮູ້ ວ່າຕົນລື້ງຕັ້ງແຕ່ເຫິງ
" ເຮົາໂລດຫາກໍ່ເພິ່ງຮູ້ ເປັນແຟນເກົ່າກັນເບາະ ? "
ສາວອ້ວນ ສອຍເອາະເຊາະ ເພື່ອເກາະເອົາຄໍາເວົ້າ
ສຸມາລີງົມເກົ້າ ແປງຜົມໜ້ອຍໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງຂານຕອນຕ້ານ ສາວອ້ວນຜູ້ວ່ານາງ
" ແນ່ນອນ ຂ້ອຍບໍ່ຂີນຄັດຄ້ານ ຖ້າພວກໝູ່ເຫັນດີ
ມາພີ້ຕີ ບົວສະບາ ມານັ່ງຮຽງຮຽມພີ້ "
ພ້ອມທັງມີສາຍຕາອ້ອນ ວອນເຂົາເຂົ້າມາສູ່
ຖ້າອົດໃຈຢູ່ໄດ້ ຄົນນັ້ນບໍ່ແມ່ນຊາຍ
ບົວສະບາ ເຄື່ອນຍ້າຍ ລຸກຍ່າງເດີນໄປ
ສຸມາລີ ຕາໃສ ໃສ່ເຂົາຄາວນ້ອຍ
ທັງໝົດຄອຍແນມໜ້າ ໃນສາຍຕາທີ່ຈົດຈໍ່
ທຸກຄົນເຜີຍຜໍ່ໜ້າ ແລ້ວຫົວຍິ້ມຕໍ່ກັນ
ສ່ວນສາວ ມາລາໃຈ ນັ້ນ ແນບເນັ່ງແນຈິດ
ໃຊ້ສາຍຕາເປັນແນວຄິດ ລິດທິການແທນຄຳເວົ້າ
ສຸມໃສ່ເຂົາເປັນຄື້ນ ຫວງເຂົາຢ່າງດູດດື່ມ
ແລ້ວຕື່ມເຕີມຕໍ່ທ້າຍ ດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ສຽບໃຈ
" ຄົນຫຼໍ່ສົດຊື່ນໃຊ້ ຄວາມຫຼໍ່ໃຫ້ເປັນຜົນ
ຄ່າຂອງຄົນຄົງສູງ ຈຶ່ງອວດຕົວເອງໄດ້
ລົມປາກສາວໄຂເວົ້າ ຄຳດຽວກໍ່ໃຈງ່າຍ
ບໍ່ໜ້າເລີຍຊາຍດັ່ງເຈົ້າ ຫູເບົາໃບ້ບອດສະໝອງ "
ບົວສະບາ ຈຳຕ້ອງ ໂຍບນັ່ງເບົາໆ
ແວວຕາເຂົາເປັນປະກາຍ ກຽດນາງໃນຄຳເວົ້າ
ນາງກັບເຂົາເປັນໃຜແທ້ ທຳວາທີທ້າທ່າ
ໃບໜ້າງາມອ່ອນນ້ອມ ແຕ່ຄຳເວົ້າບໍ່ຮິ່ນຕອງ
ສຸມາລີ ປະຄອງຂ້າງ ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ບົວສະບາ
" ມາໃກ້ເຮົາດີແລ້ວລະ ຊິເບິ່ງແຍງດູແລເຈົ້າ "
ພໍໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າ ມາລາໃຈ ສີໜ້າຫຼ່າ
ນາງຄິດຫາສິ່ງແກ້ ກັບຄຳເວົ້າທີ່ສຸຂຸມ
" ຄຳເວົ້າຂ້ອຍ ອາດບໍ່ນຸ້ມດັ່ງຝ້າຍ ຫຼືແຫຼມດັ່ງປາຍເຂັມ
ແລະບໍ່ ເຜັດ ເຄັມ ຫວານ ດັ່ງ ພິກ ເກືອ ລຳອ້ອຍ
ຕົວຂອງຮຽມຍັງດ້ອຍ ຜະຫຍາຮຽມບໍ່ທັນຄ່ອງ
ສະໝອງຍັງບໍ່ຮອບຮູ້ ຈຶ່ງຫຼົງເວົ້າໃຫ້ເພິ່ນຊັງ "
ມາລາໃຈ ກ່າວຢັ້ງ ສະເໜີເພດເຍົາໄວ
ຄິດເສຍໃຈໃນຕົນເອງ ທີ່ກ່າວຈາສັນນັ້ນ
ມັນບໍ່ສົມຄວນແທ້ ຈະແນຄຳແຄ້ນຄ່າ
ຫຼົງຮັກເຂົາເຮົາບໍ່ໜ້າ ວາຈາເວົ້າລົບລູ່ໃຈ
" ຂໍອະໄພໂທດດ້ວຍ ທີ່ຂ້ອຍກ່າວບໍ່ເໝາະສົມ
ກ່າວທະນົງແນວຄິດ ບໍ່ໄຄ່ຄວນຄຳເວົ້າ
ຫວັງວ່າ ບົວສະບາ ເຈົ້າ ອະໄພເຮົາມາດມຸ່ງ "
ໄມຕີປຸງແຕ່ງຕ້ອນ ເສີມຊ້ອນສົ່ງຈາກນາງ
ໃນແວວຕາອ້າງວ້າງ ລອຍເລື່ອນເໝືອນຕຳນິ
ນາງຕໍ່ຕິຕົວນາງ ທີ່ກ່າວຄຳບໍ່ຄວນໃຊ້
ແວວຕານາງທຳໃຫ້ ບົວສະບາ ຄິດງໍ້ງ່ຽງ
ຈິດໃຈເຄີຍທ່ຽງໝັ້ນ ສະເທືອນທໍ້ຜໍ່ຜະຫຍອງ
ສາຍຕານາງສົ່ງຟ້ອງ ຊີ້ປ່ອງໃຈປະສົງ
ບອກບົ່ງໃນຄວາມຫວັງ ທີ່ນາງປອງໄວ້
ເຮັດໃຫ້ ຫົວໃຈ ບົວສະຍາ ເຕັ້ນ ເປັນທຳນອງທີ່ແຕກຕ່າງ
ວັນນີ້ເຂົາສ່າງພໍ້ ສາຍຕາຊຶ້ງແຫ່ງໃຈ
" ຕົວຂ້ອຍນີ້ບໍ່ໄດ້ ແຄ້ນຄັ່ງໃນໃຈ
ຂ້ອຍໄດ້ຟັງສຳນຽງ ຈາກສຽງຂອງເຈົ້າ
ທຳໃຫ້ຫາຍຄວາມເສົ້າ ບັນເທົາຄວາມວ້າງເວ່
ເປັນບຸບເພດອກໄມ້ ຫອມຊຶ້ງຊື່ນໃຈ
ເຈົ້າຊ່າງສະຫຼາດໃຊ້ ວາທະສາດຄົມແຫຼມ
ສ່າງແຖມຄຳຄົມຫວານ ຫວ່ານອອຍຄອຍໃຊ້
ຢາກເຫັນເດຫົວໃຈເຈົ້າ ເອົາຫຍັງນໍມາປັ້ນແຕ່ງ
ຈຶ່ງສ່າງແປງປາກເວົ້າ ຫວານສົ້ມຂື່ນເຄັມ ໄດ້ນໍ "
ບົວສະບາ ເຕັມໃຈເວົ້າ ໂຕ້ຕອບນິດໆ
ເພາະຄິດເຖິງໄມຕີ ຊິເສື່ອມໂຊມເຊົາຊຶ້ງ
ເຂົາຈຶ່ງຫາຄຳເວົ້າ ວອນຖະໜອມນ້ອມສົ່ງ
ຈຸດປະສົງເພື່ອສ້າງ ທາງໄວ້ເພື່ອງ່າຍເດີນ ~ ~ ~ ~ ~
" ຕົກກະເທີນໄດ້ມາຫຼິ້ນ ເຂົ້າຮ່ວມວົງກັນ
ຄວາມສຸກສັນຫັນສາ ໃຫ້ມ່ວນໃຈຄວນເວົ້າ
ຂ້ອຍພໍໃຈໃນຕົວເຈົ້າ ທີ່ເຕືອນເຮົາໃຫ້ຮູ້ວ່າ
ສະໝອງຍັງອ່ອນຫຼ້າ ປັນຍາປູ້ໂງ່ເຂົາ
ຂ້ອຍນີ້ຫວັງວ່າເຈົ້າ ຜູ້ຍິ້ມງ່າຍສາຍຕາຫວານ
ຈະປະທານຄວາມຈິງໃຈ ດັ່ງໃຫ້ເຮົາໃນວັນນີ້
ຖ້າຫາກ ເຫັນຂ້ອຍມີຈຸດດ້ອຍ ກະລຸນາເຕືອນຂ້ອຍແນ່
ຂ້ອຍຈະ ໄດ້ແກ້ໄຂສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ຫາຍງ້ວງໂງ່ຜະຫຍາ "
ມາລາໃຈ ຫຼຽວເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
" ຂ້ອຍບໍ່ຫານຈະສິດສອນ ຜູ້ເກັ່ງຮຽນຄືເຈົ້າ "
" ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້ ພໍໃຈຄຳເຈົ້າວ່າ
ສິ່ງເຈົ້າຈາບອກຂ້ອຍ ເຮົາຈະໄດ້ປ່ຽນແປງ
ບໍ່ແມ່ນຮຽມຖະແຫຼງເວົ້າ ແຕ່ຈາກັ່ນຈາກໃຈຈິງ
ເຈົ້າເປັນຍິງມົນສະເໜ ສະຫງ່າງາມໃນຄຳເວົ້າ
ຂ້ອຍພູມໃຈໃນຕົວເຈົ້າ ທີ່ເຫັນເຮົາເປັນເພື່ອນ
ບອກເຕືອນເຮົາຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ກັບຄຳເວົ້າທີ່ອ່ອນຫວານ "
ສຸມາລີ ອົກສະທ້ານ ນ້ອຍນໍ່າໃນໃຈ
ທີ່ເຫັນ ບົວສະບາ ຈາໄຂ ປຶ້ມປ່ຽມ ມາລາໃຈ ເວົ້າ
ຫົວໃຈນາງເຫງົາເສົ້າ ກັບຄຳເຂົາເວົ້າຕໍ່
ມີແຕ່ຍໍຍົກຍ້ອງ ຫຼຽວມອງໜ້າສະຫງ່າໃຈ
ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງລືມໄດ້ ບົດບາດຕົນເອງ
ເຈົ້າເກັ່ງການສຶກສາ ພັດທະນາຕົວຂ້ອຍ
ເປັນຫຍັງ ກາຍເປັນຄົນປັນຍາດ້ອຍ ຄອຍທຳຕາມຄຳສັ່ງ
ຄວາມມຸ່ງຫວັງຕົນຢາກໄດ້ ກາຍເປັນໄຮ້ເຫດຜົນ
ເຈົ້າເປັນຊາຍທີ່ຄິດຄົ້ນ ສະຫຼາດກວ່າເຮົາຫຼາຍ
ບໍ່ວ່າ ຈະມາຕາຍເໝືອນປາ ທີ່ຂາດແຄນເຂີນນ້ຳ
ພຽງແຕ່ຄຳຈາເວົ້າ ປັດຈຸບັນເຈົ້າກໍ່ເຊື່ອ
ເຈົ້າບໍ່ເຫຼືອສິ່ງຄິດຄົ້ນ ຈຶ່ງຫຼົງຫຼົ້ມຢ່າງງ່າຍໃຈ
ຮູ້ບໍ່ອົກຂ້ອຍໃຫ້ ເມື່ອເຈົ້າກ່າວຄຳຫວານ
ເມື່ອເຈົ້າ ສຸກສຳລານກັບວາຈາ ທີ່ນາງວອນເວົ້າ
ຫົວໃຈເຮົາມັນເສົ້າ ເຫງົາໃນເຈົ້າຮູ້ບໍ່
ຄັນຈະເວົ້າຕໍ່ເຈົ້າ ເຮົານັ້ນຍິ່ງຄິດກົວ
ຄິດຢ້ານຕົວຂອງເຈົ້າ ບໍ່ເຂົ້າທ່າທາງເຮົາ
ເມື່ອນັ້ນ ຂ້ອຍຍິ່ງເຫງົາໃນອົກ ແລະລະອາຍພວກເຂົາລ້າ
ເຈົ້າກໍ່ຫັນມາດູໜ້າ ສົບຕາເຮົາຈັກໜ່ອຍແນ່
ເປັນຫຍັງ ເຈົ້າຈິ່ງແລລໍ່າໜ້າ ຂອງນາງໄດ້ບໍ່ອ່ຽງອາຍ
ຫຼືວ່າເຈົ້າໜ່າຍໜ້າ ເກົ່າໆຂອງເຮົາ ແລ້ວບໍ
ຫຼືເຈົ້າເຫັນຈົນຊິນຕາ ຈິ່ງເບື່ອລະອາຫຼືນີ້
ຍາມເມື່ອມີໃບໜ້າ ດວງຕາຄົນໃໝ່
ຈຶ່ງຊື່ນໃຈຢູ່ບໍ່ແລ້ວ ແວວຕາຈ້ອງສ່ອງແຕ່ນາງ
ແຖມວາງຄໍາອ່ອນຊ້ອຍ ສ້າງປ່ອງແປງທາງ
ເພື່ອໃຫ້ນາງເດີນມາ ສູ່ຫົວໃຈເຈົ້າ
ມາຮັບເອົາຄວາມສຸກສ້າງ ສະໜອງໃຈໃຫ້ຫວານຊໍ່າ
ສຸດທ້າຍຜູ້ບອບຊ້ຳ ກໍ່ເປັນຂ້ອຍຜູ້ຫ່ວງຫາ
ບົວສະບາ ອວ່າຍໜ້າ ມາເບິ່ງ ສຸມາລີ
ເຫັນນາງມີອາລົມ ບໍ່ຊື່ນຊົມປານໃດແລ້ວ
ເຂົາຈຶ່ງຫາແນວເວົ້າ ໄຂບັນຫາໃຫ້ຫຼີກຫ່າງ
ຈຶ່ງເບີກທາງອື່ນໃຊ້ ໃຫ້ເປັນກ້າວດຸ່ງເດີນ
ເຂົາຈຶ່ງເຊີນຊວນເວົ້າ ຖາມອີກໜຶ່ງນາງສາວ
" ສອງແກ້ມຂາວຕາຄົມ ຮ່ວມລົມແດ່ບໍເຈົ້າ
ລອງຖະແຫຼງຄຳເວົ້າ ດອມດາຜະຫຍາມ່ວນ ເບິ່ງດູ
ຜີວຂາວນວນດັ່ງເຈົ້າ ນາມຊັ້ນຊື່ໃດ ? "
ນາງສາວຍິ້ມສົ່ງໃຫ້ ໄວ້ກ່ອນນິດໆ
ໃຫ້ເປັນຈິດໄມຕີ ຕໍ່ກັນຄາວນ້ອຍ
ພ້ອມທັງສອຍຄຳເວົ້າ ຫວານໃນຊຶ້ງຊ່າ
ຜະຫຍານາງກໍ່ບໍ່ດ້ອຍ ຖອຍແຕ້ມຕໍ່າໃຜ
" ໃນເມື່ອ ບົວ ຫາກໄດ້ ໄກຫ່າງວັງຫຼວງ
ບໍ່ເຫັນທວງທາລາ ເຫດໃດຊິເນົາໄດ້
ໃນເມື່ອ ບົວ ໄກນ້ຳ ສາວນາງພຽງຮູ້ພີ່
ເຫດໃດແລ້ວຊິກ້າ ຈາຕ້ານກ່າວຂານ
ໃນໃຈ ພໍຢາກອອກປາກຕ້ານ ຕັ້ງແຕ່ແລເຫັນ ພຸ້ນແລ້ວ
ຢາກລຳເພັນທາຍທັກ ທ່ອງທຳທຽມເຈົ້າ
ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້ ໂສພາເນື້ອບໍ່ຜ່ອງ
ຢ້ານພີ່ຊາຍແຜດຮ້ອງ ຄົນຂີ້ຮ້າຍຢ່າງນ້ອງ ຍັງມາກ້າຕໍ່ຄວາມ ດອກນາ "
ຍາມນັ້ນສາວກີດຮ້ອງ ໂຮຮໍ່າເຕັມຈິດ
ສ່ວນວ່າ ບົວສະບາ ມິດ ເຫຼືອດຕາແນມຈ້ອງ
" ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄໍ່າຄວນຮ້ອງ ຕິຊົມຮູບຮ່າງ ໃຜນາ "
ບົວສະບາ ກ່າວອ້າງ ສະແດງສ້າງສິ່ງດີ
" ຂ້ອຍນີ້ ທິດາພອນ ແມ່ນຊີ້ ບອກບົ່ງນາມຮຽມ ຈິງແລ້ວ
ອັນຊື່ ພອນ ຄືນາມທຽມ ພໍ່ແມ່ຮຽມຫວນເອີ້ນ
ຄັນຫາກເດີນໄປຫ້ອງ ຫົວເມືອງ ບ້ານອຸ່ນ ພາຍພຸ້ນ
ໄປທ່ຽວບຸນບ້ານຂ້ອຍ ເຊີນເຈົ້າແວ່ຢາມ ໄດ້ນາ "
ບົວສະບາ ຫົວຍ້າມໆ ທັງຄິດໃນຈິດ
" ຄັນຂ້ອຍໄປທຸກອາທິດ ໄດ້ບໍ່ເດຕົນເຈົ້າ
ຢ້ານແຕ່ຫັນຈາເວົ້າ ເຊົາໆຢ່າໄປແວ່ "
" ເອີ່… ຄັນຊິໄປຢ່າງນັ້ນແທ້ ກໍ່ຍິນດ້ວຍບໍ່ຂີນ ດອກນາ "
ພໍທຸກຄົນໄດ້ຍິນແລ້ວ ໂຮສະນັ່ນສຸກສັນ
ສຽງເນືອງນັນຜາສຸກ ມອບພະລັງໃຈໄວ້
ຄວາມເວົ້ານາງວອນໃຊ້ ຄວາມຈິງໃຈໃຫ້ທ່າ
ບົວສະບາ ໄດ້ແຕ່ຍິ້ມ ຍ້ອນຄຳເວົ້ານັ້ນຖືກໃຈ
ພໍດີໃນຂະນະນັ້ນ ມີຊາຍໜຶ່ງເດີນເຖິງ
ເຂົາເພິ່ງພວມຕາມຫາ ເພື່ອນຊາຍໃນນັ້ນ
" ເປັນແນວໃດວັນນີ້ ອາລົມດີແທ້ນໍໝູ່
ເຮົາຫາໂຕຢູ່ພຸ້ນ ບໍ່ເຫັນເຈົ້າຈຶ່ງຍ່າງມາ ພີ້ນາ "
" ມີບັນຫາໃດແລ້ວ ຈິ່ງຮີບດ່ວນມາຫາ ? "
" ພຽງຢາກຈາດອມໂຕ ໃຫ້ສວ່າງເຫງົາໃນວັນນີ້ "
ສະບາຍດີທຸກຄົນແລ້ວ ຕາຫວານໆວາດໃສ່
ໃຜຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນັ່ງລ້ອມ ດອມດ້ວຍເດັ່ນພະວົງ ~ ~ ~ ~ ~
ພາບສາຍຕາສົ່ງສ້າງ ແສນແນບນຽນອົກ
ບໍ່ອາດປົກສະເໜຫາ ແຫ່ງຕົວຂອງເຂົາໄດ້
ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງນາງເຕັ້ນ ລຳເພັນໃນຢ່າງດູດດື່ມ
ພາບນັ້ນຊຶມຊັບເຂົ້າ ເນົາໄວ້ທີ່ໃຈ
ພວກໝູ່ທີ່ຢູ່ໃກ້ ກໍ່ຊຶມຊາບໄປໝົດ
ຕົກຕະລຶງໃນສາຍຕາ ແຫ່ງພວກເຂົາທັງສອງນັ້ນ
ທິດາພອນ ກະສັນໂອ້ ໃນສາຍຕາຜະຫວາທຽບ
ສາຍຕານຽນນຽບນ້ອມ ຖະໜອມດ້ວຍສິ່ງຫວັງ
ເພາະແວວຕາດັ່ງກ່າວນັ້ນ ຜິດແປກທຳມະດາ
ໃນແວວຕາແຝງຮັກ ບໍ່ຈືດຈາງວາງເວັ້ນ
ຄວາມຫວານໃນລເພັນສ້າງ ສຳພັນໃຈຈົດຈໍ່
ເຮັດໃຫ້ນາງອ່ອນງໍ້ ພານພໍ້ເວດທະນາ
" ມາເຂົ້າມານັ່ງລ້ອມ ດອມໝູ່ຈັກນິດ
ຊ່ວຍປະດິດວາຈາ ຮ່ວມກັນໃຫ້ມັນແມ້ງ
ມາຮັກແພງກັນໄວ້ ຍາມໄປມາພໍໄດ້ແວ່ "
ບົວສະບາ ກ່າວແກ້ ຄວາມເຂີນເກີ້ແຫ່ງພວກເຂົາ
ທິດາພອນ ບໍ່ກ່າວເວົ້າ ພຽງແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ
ແລ້ວແນມຫາຍິງສາວ ພວກເພື່ອນນາງຄຽງໃກ້
ໃບໜ້ານາງແດງດ້ວຍ ອາລົມໃຈທີ່ເອົ້າອຸ່ນ
ຄວາມເຂີນອາຍກໍ່ວຸ້ນ ຄວບຄຸມໄວ້ບໍ່ອາດທຳ ໄດ້ແລ້ວ
ສາວອ້ວນ ຍິ່ງກ່າວຊ້ຳ ເຕີມຕື່ມນາງເຂີນ
" ນີ້ເປັນຄວາມບັງເອີນ ຫຼືຈາກໃຈກັນແທ້
ໝູ່ເບິ່ງແມສີໜ້າ ທິດາພອນ ງາມບໍ່
ຍິນດີນະທີ່ພົບພໍ້ ຊາຍກ້າມພໍ່ສ່ຽວເຮົາ "
ອ້ວນ ລໍຟັງຄຳເວົ້າ ທີ່ຈະກ່າວຫວນກັບ
ທິດາພອນ ຍອມຮັບ ວ່ານາງເຂີນເກີ້
ແຕ່ເມື່ອຍາມນາງເຊີ້ ເຜີໃຈໃຫ້ກຽດແນ່
ໝູ່ຄູ່ກັນທ່ຽງແທ້ ຍັງແນເນັ້ນນ່ຽນກັນ ນໍອ້ວນນໍ
ສາຍຕານາງປະຊັນສ້າງ ແສງສົ່ງຊອນເສີມ
ນາງຕື່ມເຕີມຄຳຕຳນິ ບອກຜ່ານທາງສາຍຕາໄວ້
ນາງຕ້ອງການຫວັງໃຫ້ ໄມຕີແມ້ງມ່ວນ
ຈຶ່ງສັນຍານໃຫ້ອ້ວນ ຈາເວົ້າເລື່ອງອື່ນໄປ
ສາວອ້ວນ ຫວັງຊິໄດ້ ເຍີ້ຍຕໍ່ເຕີມສຽງ
ອາດລຳອຽງເກີນໄປ ເມື່ອໝູ່ຕົນຂໍຮ້ອງ
ສາວທັງສອງແນມໜ້າ ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ກັນແລ້ວ
ທັງໝົດກໍ່ເບິ່ງໜ້າ ແລ້ວຫົວຍິ້ມໃຫ້ແກ່ກັນ
" ອັນວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ ມີຊື່ສັນໃດ
ຂ້ອຍເຕັມໃຈຈະຟັງ ຮັບຈອງຈຳໄວ້ "
ທິດາພອນ ໄຂຊີ້ ເຊີນຊວນເວົ້າຕໍ່
ຊາຍຜູ້ຫາກໍ່ເຂົ້າ ມາເຕົ້າຮ່ວມວົງ
" ຂ້ອຍນີ້ຄົງຄ່ານ້ອຍ ຮຽນກໍ່ອ່ອນອາຍໃຈ
ຈະຮູ້ໄປເຮັດຫຍັງລະ ປະໂຫຍດຮຽມມີໜ້ອຍ
ໝົດໃນຕົວຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ມີຫຍັງປະເສີດຄ່າ
ເຫັນວ່າເຈົ້າສະຫຼາດຮູ້ ດູແລ້ວບໍ່ໜ້າຖາມ "
ທິດາພອນ ບໍ່ຫ້າມກັ້ນ ອົດຢູ່ໃຫ້ໃຈນັກ
ຕ້ອງຮູ້ຈັກຄົນຄຸຍໂຕ ຊິເງື່ອມງຳຮອດໃສແທ້
ນາງຈຶ່ງແນຄຳເວົ້າ ເກົາຫົວໃຈໃຫ້ຮ້ອນຮຸ່ມ
ໃຫ້ມັນສຸມສິ່ງໃໝ້ ໃນຕອນນັ້ນຊິຮູ້ເອງ
" ຂ້ອຍອາດຈະເກັ່ງໃຊ້ ໃນເລື່ອງການຮຽນ
ເລື່ອງຂີດຂຽນຄຳນວນ ໝູ່ມວນວິຊານັ້ນ
ຊິທ່ວງທັນໄປຮູ້ ນາມຕົວແຕ້ມແຕ່ງ ເຈົ້າບໍ
ເຈົ້າບໍ່ໜ້າກັ່ນແກ້ງ ຄວາມຫວັງຂ້ອຍເສື່ອມສະຫຼາຍ
ເຈົ້າເປັນຊາຍທີ່ພ້ອມ ພຽງເພື່ອຄວາມຫວັງ
ຄົງຮູ້ຍັງຈິດໃຈ ແຫ່ງຄົນຄອຍຈ້ອງ
ຄົນຫວັງປອງເສີມສ້າງ ພູມປັນຍາໃຫ້ພົ້ນໂງ່
ຍ້ອນບໍ່ຮູ້ຈິ່ງອ່າວໂອ້ ຕາມຕ້ອນຕື່ມຖາມ
ຄົນຮູບງາມດັ່ງເຈົ້າ ໃຈຊື່ມີສັດຈະ
ນ້ຳໃຈດີເໝືອນພະ ທ່ອງທຳນຳນ້ອມ
ຄຸນສົມບັດກໍ່ມີພ້ອມ ຖະໜອມແພງພວກໝູ່
ມື້ນີ້ເອງຂ້ອຍຈິ່ງຮູ້ ວ່າຕົວເຈົ້າຂີ້ອົ່ງຄຸຍ "
ແມ້ງເມື່ອລົງລຸຍນ້ຳ ກໍ່ຕ້ອງຜ່ານວັງຫຼວງ
ແມ້ງເມື່ອລົງລອຍຕົມ ກໍ່ຕ້ອງລອຍໃຫ້ມັນມົ້ມ
ຄັນຊັ້ນຄົງຈົມປິ້ງ ຕາຍໄປປະໂຫຍດເປົ່າ
ຕົວເຂົາຈຶ່ງຕອບແກ້ ພໍເປັນຂໍ້ຕໍ່ກອນ
" ຄົນງາມສວຍເຈົ້າຢ່າຮ້ອນ ຟັງຂ້ອຍກ່ອນໃຈເຢັນໆ
ອາລົມເປັນຫຍັງນໍ ຈຶ່ງໜ້າງໍບານບຶ້ງ
ສົ່ງສາຍຕາຫວານຊຶ້ງ ຕຶງໃຈມາໃຫ້ແນ່
ຂ້ອຍພໍໃຈທ່ຽງແທ້ ໃນຮອຍຍິ້ມເຈົ້າມອບມາ
ມື້ນີ້ຟ້າໃກ້ຄໍ່າແລ້ວ ອາທິດມໍ່ຈວນດັບ
ສຸລິຍາອາພັບ ຊິລັບລົງປາຍໄມ້
ເຈົ້າຄວນທຳຕົນໃຫ້ ໃຈສົດໃສຊ້ອຍຊື່ນ ແດ່ແມ
ຢ່າໃຫ້ຄືນຄໍ່າເສົ້າ ເໝືອນເຈົ້າສົ່ງໃຈ ເທາະນາ "
ຊາຍຜູ້ນີ້ຊ່າງໄຮ້ ຢາງແຫ່ງຄວາມອາຍ ຈິງໜໍ
ກ້າທ້າທາຍວາຈາ ຈີບຕົວກາງແຈ້ງ
ສົ່ງສາຍຕາມາແກ້ງ ແທງໃຈໃຫ້ຫຼົງທ່າ
ທຳມາດເປັນໜ້າດ້ານ ແຖມຊ້ຳຕື່ມດຳ
ຢ່າຫວັງໄດ້ຊົດນ້ຳ ກິນຕ່ອນທັນຕາ ເຖີດໜາ
ຮູ້ວ່າເຮົາເປັນໃຜ ຫາກຊິໜາວໃນເນື້ອ
ຄິດວ່າເປັນປະທຸມເຊື້ອ ມາລາແລ້ງຄ່າ ຊັ້ນບໍ
ຈຶ່ງທຳທ່າເໝືອນດັ່ງເຜີ້ງ ບິນຊົມໄດ້ດັ່ງໃຈ
ທິດາພອນ ບໍ່ຢາກໃຊ້ ຄຳຕໍ່ເຕີມເຂົາ
ນາງເວົ້າພຽງເບົາໆ ເພື່ອເລີກລາຫາບ້ານ
" ມື້ໜ້າເຮົາມາຕ້ານ ດອມກັນຄັ້ງໃໝ່
ມື້ນີ້ ຕາເວັນໃກ້ຄໍ່າຄ້ອຍ ສົມຄວນແລ້ວລະໝູ່ເຮົາ
ຈົ່ງໂຊກດີເຖີດພວກເຈົ້າ ລາກ່ອນແລ້ວເຫັນກັນ
ໂອກາດວັນເວລາ ທີ່ດີຈຶ່ງດອມເວົ້າ
ພວກເຮົາມາລົມຫຼິ້ນ ນຳກັນອີກຄັ້ງໃໝ່ "
ແລ້ວພວກນາງກໍ່ໄດ້ ເດີນຍ້າຍຍ່າງໄປ
ຫຼັງຈາກນາງໄດ້ກ່າວເວົ້າ ພວກໝູ່ກໍ່ເຫັນດີ
ມີພຽງຊາຍມາທີຫຼັງ ບໍ່ຢາກຍິນດີດ້ວຍ
ພົບຄົນສວຍບໍ່ທັນເວົ້າ ລົມກັນໃຫ້ເຂົ້າເລື່ອງ
ພັດເຫຼົ່າມາເຊື່ອງສົ້ນ ຍ້ອນຄຳເວົ້າກ່າວລາ
ຕົວຂອງເຮົາບໍ່ໜ້າ ມາກໍ່ກວນເຂົາ
ເພັດສຸວັນ ເຫງົາໃຈ ຕຳນິຕົນເອງໄວ້
ພວກນາງສາວໄປແລ້ວ ບໍ່ຫັນຫຼັງມາສັ່ງ
ບົວສະບາ ຢືນຢູ່ຢັ້ງ ຍັງລໍຖ້າຍ່າງພ້ອມເຂົາ.
No comments:
Post a Comment
ສະບາຍດີທຸກທ່ານ